Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2023

Ἑορτὴ τοῦ Ὁσίου Εὐθυμίου τοῦ Μεγάλου στοῦ Λουκᾶ- Ἀνακοίνωσις

 Μὲ λαμπρότητα ἑορτάζει κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς ἱερᾶς μνήμης τοῦ Ὁσίου Εὐθυμίου, ὁ φερώνυμος Ναὸς τοῦ Ἁγίου  στοῦ Λουκᾶ (κάτω ἀπὸ τὸ Ἀσκητήριο τοῦ Μεγάλου Βασιλείου).





          Τὴν παραμονή Πέμπτη 19 Ἰανουαρίου 2023 καὶ ὥρα 5μ.μ. θὰ τελεσθῇ ὁ Μέγας Πανηγυρικὸς Ἑσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου, τη συμμετοχή των Πατέρων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Βαρσῶν, τὸν Ἱερέως τοῦ Λουκᾶ καὶ λοιπών Κληρικών.
Τήν Παρασκευή 20.1.2023 καί ὣρα 7:00π.μ.-9:30π.μ. θά τελεσθῇ πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2023

Κυριακή μετά τά Φώτα στήν Πάτρα.

 

          Στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τῆς Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν ἐτέλεσε τήν Θεία Λειτουργία, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ καί ἐκήρυξε τόν θεῖο λόγο, ἀναλύσας τήν Εὐαγγελική περικοπή.

          Στάθηκε στό «καταλιπών ὁ Ἰησοῦς τήν Ναζαρέτ» καί ἐξήγησε τό γιατί ἐγκατέλειψε τήν Ναζαρέτ ὁ Ἰησοῦς καί εἰσῆλθεν εἰς Καπερναούμ τήν παραθαλασσίαν, ὣστε νά ἐκπληρωθῇ ἡ προφητεία τοῦ Ἠσαΐου, περί τοῦ θέματος αὐτοῦ, 800 χρόνια προτοῦ γεννηθῆ ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

          Μίλησε γιά τήν Γαλιλαία τῶν Ἐθνῶν καί γιά τόν λαόν τόν καθήμενον ἐν σκότει καί σκιᾶ θανάτου, ὁ ὁποῖος εἶδε Φῶς , δηλ. τόν ἲδιον τόν Κύριο καί ἐγνώρισε τήν Ἀλήθεια.

          Μακάρι, κατέληξε ὁ Σεβασμιώτατος, νά μή λυπήσωμε τόν Κύριο καί μᾶς ἐγκαταλείψῃ ὡς συνέβη μέ τήν Ναζαρέτ, ἀλλά νά ἀνοίξωμε τήν καρδιά μας νά δεχθῇ τόν ἀληθινό Θεόν καί τόν νοῦν μας νά φωτισθῇ ἀπό τό Ἂκτιστο Φῶς.

          • Στό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ Σεβασμιώτατος ἐτέλεσε ἱερό μνημόσυνο ὑπέρ ἀναπαύσεως τοῦ ἀοιδίμου Γέροντός του Μητροπολίτου Μαντινείας καί Κυνουρίας κυροῦ Θεοκλήτου Φιλιππαίου, ὁ ὁποῖος ἀρχιεράτευσε στήν Τρίπολη ἀπό τό 1965 ἓως τό 1995.

          Ἐκοιμήθη στίς 8 Ἰανουαρίου 1995, ἡμέρα Κυριακή, ὃπως συνέπεσε ἡ 8η τοῦ μηνός ἐφέτος. Τήν τελευταία του πνοή, ἂφησε ὁ ἀοίδιμος Ἱεράρχης, κατά τρόπον συγκλονιστικόν καί ἐνδεικτικόν τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ ἐπ’ αὐτόν. Ἀσπαζόμενος τό ἱερόν Εὐαγγέλιο στήν Ἁγία Τράπεζα, τοῦ Καθολικοῦ τοῦ Ἁγίου Νικολάου, τῆς Μονῆς Καλτεζῶν Μαντινείας, ὃπου εἶχε μεταβῆ νά προσκυνήσῃ καί νά εὐχηθῇ στίς Μοναχές γιά τόν νέον ἒτος, ἐξέπνευσε ὂρθιος, μέ ἀκουμπισμένο τό κεφάλι στό Ἱερόν Εὐαγγέλιο.

          Ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε μέ λόγια συγκινητικά γιά τόν Γέροντά μου, τόν σεμνό, ἱεροπρεπῆ, γλυκύ, τόν ἂνθρωπο τῆς ἀγάπης, ὁ ὁποῖος τόν ἒκειρε Μοναχό, τόν ἐχειροτόνησε Διάκονο καί Πρεσβύτερο, ὃπως καί τόν νῦν Σεβασμιώτατο Μαντινείας καί Κυνουρίας κ. Ἀλέξανδρον, ὁ ὁποῖος καί τόν διεδέχθη, τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ἱερισσοῦ κ. Θεόκλητο,τόν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Τεγέας κ. Θεόκλητο καί πλειάδα ἂλλων Κληρικῶν.

          Εἶναι χρέος μας, νά μνημονεύωμε τῶν Ἡγουμένων ἡμῶν, ὡς ἐπιτάσσει ὁ Κύριος διά τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Πρέπει νά εἲμεθα εὐγνώμονες πρός τούς εὐεργέτες μας καί νά ἐπιζητοῦμεν τάς ἁγίας εὐχάς των, κατέληξε ὁ Σεβασμιώτατος.









Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2023

Παναγιώτα Ν. Ρωμηοῦ (+3.1.2023)



Σέ ἡλικία ὑπέρ τά ἑνενήντα ἒτη, ἒφυγε ἀπό τόν μάταιο αὐτό κόσμο ἡ συγχωριανή μας Παναγιώτα, σύζυγος τοῦ ἀειμνήστου Νικολάου Ρωμηοῦ.
Ἡ μακαριστή Παναγιώτα, γεννήθηκε στοῦ Λουκᾶ ἀπό τούς γονεῖς της, Γεώργιο Χαραλ. Σκλήφα καί Μαγδαληνή (τό γένος Ρεκούνα).
Μεγάλωσε σέ δύσκολες συνθῆκες, φτώχειας καί ἀνέχειας, ζώντας μέ τούς γονεῖς της καί τά ἀδέλφια της, ἀειμνήστους Κωνσταντῖνο καί Εὐσταθία, ζωή ποιμενική.
Παντρεύτηκε τόν ἐπίσης συγχωριανό μας μακαριστό Νικόλαο Ρωμηό καί ἀπέκτησαν δύο θυγατέρες τήν Ἀθανασία καί τήν Γεωργία. Ἒζησε μέ ἁπλότητα, καλοσύνη, ταπείνωση, ἐργατικότητα καί τιμιότητα.
Ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία της ἐτελἐσθη στίς 4 Ἰανουαρίου 2023, στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στοῦ Λουκᾶ.
Εὐχόμεθα ὁ Θεός νά ἀναπαύῃ τήν μακαριστή ἀδελφή μας Παναγιώτα καί στίς θυγατέρες της, στήν ἐγγονή της καί στούς λοιπούς συγγενεῖς της νά χαρίζῃ ὑγιεία καί δύναμη καί τήν ἐξ’ ὓψους παραμυθία.

Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2022

EΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2022 ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ


ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2022


ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 420Η                                           



Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ


ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ


ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ


Πρός


τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα


τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Παιδιά μου εὐλογημένα,


Γιά μιά ἀκόμη φορά, μᾶς ἀξίωσε ὁ Θεός, νά ἑορτάσωμε τήν λαμπρά καί μεγάλη ἑορτή τῶν Χριστουγέννων, τήν Μητρόπολη τῶν ἑορτῶν, ὡς τήν ὀνομάζει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος καί νά ἀκούσωμε μέ τά ὦτα, οὐχί μόνον τά σωματικά, ἀλλά καί ἐκεῖνα τῆς ψυχῆς, τόν ὓμνον τῆς οὐρανίoυ ἀγγελικῆς χοροστασίας, «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία».


Ὁ οὐράνιος καί ἀγγελικός αὐτός ὓμνος, ἐδόνησε τόν σύμπαντα κόσμον, τήν δημιουργία τοῦ Θεοῦ σύμπασαν, ὡς δοξολογία καί αἶνος πρός στόν ἐνανθρωπήσαντα Κύριο καί ὡς σάλπισμα τῆς χαρμοσύνου πανηγύρεως ἐπί τῆς γῆς, γιά τήν καταλλαγή τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό, τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν συνάνθρωπο καί τοῦ ἀνθρώπου μέ τά λοιπά τοῦ Θεοῦ δημιουργήματα.


Ἡ διασαλευθεῖσα, ἓνεκα τῆς παρακοῆς, ἑνότης, ἀλλά καί ἡ εἰρήνη καί ἡ εὐφροσύνη, ἀποκαθίστανται μέ τήν κένωση τοῦ Θεοῦ, τήν ἑκούσια δηλαδή πτωχεία Του καί τήν ἐπί γῆς θυσιαστική παρουσία Του.


Ἀλλ΄ ὃμως, ἐνῶ οἱ Ἂγγελοι γιά μιά ἀκόμη φορά σαλπίζουν τόν ὓμνο τῆς χαρᾶς, τῆς εἰρήνης καί τῆ σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, οἱ ἐπί γῆς οἰκοῦντες, ἀδιαφοροῦν γιά τό μήνυμα, κωφεύουν γιά τόν εὐφρόσυνο πανηγυρισμό, ὁδηγοῦνται εἰς πράξεις πολέμου καί βίας, βάφουν μέ αἷμα τήν γῆ τῆς δεσποτείας τοῦ Κυρίου καί ἀσεβοῦν εἰς αὐτό τό προσκλητήριο τῆς ἀγάπης καί τῆς εἰρήνης.


Ἡ λαμπρά καί ὑπερκόσμιος πανήγυρις, εὑρίσκει δυστυχῶς ἓνα κόσμον, ὁ ὁποῖος ἒχει εἰδωλοποιήσει τόν ἑαυτό του, θεωρεῖ ὃτι αὐτός ἐξουσιάζει τά σύμπαντα, υἱοθετεῖ τό ἀνήθικον ὡς ἠθικόν, τό παράλογον ὡς λογικό, τό παράξενο καί παράδοξον ὡς φυσιολογικό, τήν πολυποίκιλη ἁμαρτία ὡς δικαιωματισμό, τόν πόλεμο ὡς ὑποχρέωση ἂφρονος ἐπιβολῆς καί καταστροφικοῦ  ἐπεκτατισμοῦ, τήν γυναῖκα καί γενικά τό πρόσωπο τοῦ ἂλλου ὡς ἀντικείμενο ἡδονῆς ἢ ποικίλης συμφεροντολογικῆς ἐκμεταλλεύσεως, τό παιδί ὡς ἀποκλειστικό δικό του δημιούργημα καί ἰδιοκτησία καί οὐχί ὡς δῶρον τοῦ Θεοῦ.


Μᾶς θλίβει καί μᾶς πληγώνει ψυχικά ἡ ἐπώδυνη αὐτή κατάσταση, ὃπως διαμορφώνεται, πλέον, σέ παγκόσμιο στερέωμα. Ἡ ἀδικία, ἡ βία, οἱ πόλεμοι καί δυστυχῶς μεταξύ ὀμοδόξων, Ὀρθοδόξων, ἐν προκειμένῳ, Λαῶν, κατέχουν τά σκῆπτρα στούς  ἀποστασιοποιημένους καιρούς μας.


Δέν θά εἲμασταν ἐκτός πραγματικότητος, ἐάν γιά τήν ἐποχή μας ἐπαναλαμβάναμε τά λόγια τῆς Ἁγίας Γραφῆς: «Κύριος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν ἐπί τούς υἱούς τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἰδεῖν εἰ ἐστί συνιών ἢ ἐκζητῶν τόν Θεόν. Πάντες ἐξέκλιναν, ἃμα ἠχρειώθησαν, οὐκ ἒστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἒστιν, ἓως ἑνός». (Ψαλμ. 13, 2-3)


Δηλαδή, «ὁ Κύριος ἒσκυψεν ἀπό τό ὓψος τοῦ οὐρανοῦ καί ἒρριψε τό βλέμμα Του στούς ἀνθρώπους, διά νά ἲδῃ ἐάν ὑπάρχει κάποιος μεταξύ αὐτῶν, πού νά ἒχῃ ἐπίγνωσιν Θεοῦ ἢ νά ἐπικαλῆται μέ πίστιν  τόν Θεόν καί νά προσπαθῇ νά εὐαρεστῇ εἰς αὐτόν.


Ἀλοίμονον ὃμως, ὃλοι ἐξετράπησαν ἀπό τήν εὐθείαν ὁδόν. Ἐξηχρειώθησαν καί διεφθάρησαν. Οὒτε ἓνας ὑπάρχει πού νά πράττῃ τό ἀγαθόν. Οὒτε ἓνας ὑπάρχει».


Ὃμως ὁ Πανοικτίρμων καί Πολυέλεος, ἐπιμένει καί τούς οὐρανούς κενώνει, τούς ὁποίους βλέπομε σχιζομένους μέ τήν δύναμη τῆς Σαρκωμένης Ἀγάπης. Θεώμεθα τήν οὐράνια δόξα, σήμερον, νά σπαργανοῦται μέσα στή φάτνη τοῦ Σπηλαίου τῆς Βηθλεέμ καί τό ἂστρο (Ἀργάγγελο κατά τόν Ἱερό Χρυσόστομο) νά ὁδηγῇ στήν συνάντηση μέ τόν ταπεινούμενο∙ τούς «σοφούς» νά ὑποκλίνωνται ἐνώπιον τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας, ἀπογοητευμένοι ἀπό τήν κατά κόσμον γνώση καί σοφία∙ τούς ποιμένες νά βεβαιώνουν ὃτι ἡ ἁπλότητα καί ἡ ταπείνωση εἶναι ὁ δρόμος γιά τήν συνάντηση μέ τόν Ἂρχοντα τῆς Εἰρήνης∙ τά ἂλογα ὂντα νά προσκυνοῦν τόν σαρκωθέντα Λόγο∙ τά πάντα νά σαλπίζουν, ὃτι μόνον ἐκεῖ σ’ αὐτή τή γωνιά τῆς ἂκρας κένωσης καί ταπείνωσης καί τῆς ἂφατης θυσίας τῆς σαρκωμένης Ἀγάπης, εὑρίσκει ὁ ἂνθρωπος ὃ,τι ἒχασε διά τῆς παρακοῆς καί ὃ,τι ἀναζητεῖ ἐκ βάθους ψυχῆς του. Εὑρίσκει δηλαδή, τήν θεοείδειά του, τήν ἐσωτερική γαλήνη καί τήν εἰρήνη μέ τόν ἲδιο του τόν ἑαυτό, μέ τόν συνάνθρωπό του καί μέ τόν ἲδιο τόν Θεό.


Ἀδελφοί μου καί τέκνα ἐν Κυρίῳ,


Ὃλα τά ἐρωτήματά μας βρίσκουν τίς ἀπαντήσεις τους, μέσα ἀπό τό ἂφατο καί μέγα Μυστήριο, τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως. Ὃλα τά αἰτήματά μας, σήμερον ἐκπληρώνονται. Τήν ἐλευθερία καί τήν υἱοθεσίαν ἀπολαμβάνομε, διότι «ἐξαπέστειλεν ὁ Θεός τόν υἱόν αὐτοῦ, ἳνα τούς ὑπό νόμον ἐξαγοράσῃ, ἳνα τήν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν». (Γαλ.,4, 4-5). Τήν εἰρήνη θαυμαστά καί ὑπερκόσμια  βιώνομε, ἀφοῦ ὁ «Χριστός ἐστίν ἡ εἰρήνη ἡμῶν» (Ἐφες. 2, 14). Στήν ἀναζήτηση τῆς χαρᾶς, εὑρίσκομε τήν ἀπάντηση ἀφοῦ, ὁ ἂγγελος σαλπίζει διαχρονικά: «Ἰδού εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαρᾶν μεγάλην…ὃτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτήρ». (Λουκ, 2,10). Ἀλλά καί τήν Ἀλήθεια καί τήν Ἀγάπη μυστηριακά ἀπολαμβάνομε, ἀφοῦ οἱ ζῶντες «ἐν σκότει καί σκιᾷ, εὓρομεν τήν ἀλήθειαν καί γάρ ἐκ τῆς Παρθένου ἐτέχθη ὁ Κύριος» (Ἐξαποστειλάριον  Χριστουγέννων) καί «μετέστησεν ἡμᾶς, εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ υἱοῦ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ». (Κολας. 1, 13)


Ὃσοι, λοιπόν, πιστοί, ὃσοι πανηγυρισταί μετά τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων καί Ἀρχαγέλλων, μετά τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί πάντων τῶν Ἁγίων, ὃσοι διατηροῦμε στήν καρδιά μας αὐτή τήν σχέση μέ τόν νηπιάσαντα Κύριον, ἂς ἑνώσωμε σήμερα τήν βαθυτάτην ἐσωτερική φωνή μας καί τήν ἱκεσίαν ἂς προσφέρομεν, ὑπέρ τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου, εὐσταθείας τῶν ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης καί τῆς ἀγάπης καί ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ ἐν Βηθλεέμ τῆς Ἰουδαίας γεννηθέντος καί ἐν χερσί τῆς Ἀειπαρθένου Θεοτόκου βασταζομένου, Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.


Σᾶς ἀσπάζομαι μέ πατρικήν ἀγάπην, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ ἐνανθρωπήσαντι Θεῷ ἡμῶν.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ


+Ο  Π Α Τ Ρ Ω Ν   Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2022

EΦΥΓΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ Η ΓΕΩΡΓΙΑ Β. ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ

 

 


ΓΕΩΡΓΙΑ Β.ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ

1931- 2022

Έφυγε για το ουρανό πλήρης ημερών (σε ηλικία 91 ετών) η συγχωριανή μας Γεωργία Πανούτσου,  Σύζυγος του Βασιλείου Πανουτσου ( Σιαρλα)

Η Γεωργία ήταν γόνος  πολυμελούς οικογενείας, Θυγατέρα των μακαριστών Λουκαιτων  Παναγιώτου Παπαπέτρου και της συζύγου του Αντωνίας.

Το 1956 παντρεύτηκε, τον επίσης Λουκαΐτη, Βασίλειο Πανούτσο και μαζί εργάστηκαν πολύ σκληρά στην ζωή τους.

Απέκτησαν τρία πολύ καλά παιδιά την Παναγιώτα, τον Γιάννη και την Ελενη.

Είχε την ευλογία του θεού να  χαρεί εγγόνια και δισέγγονα.

Ήταν μια θαυμάσια,  αξιαγάπητη γυναίκα γλυκομίλητη, ευσεβής, καλοσυνάτη, πολύ εργατική, άριστη σύζυγος και μητέρα. Διακρινόταν για την αγάπη της και την καλωσύνη της προς όλους τους συγγενείς της. 

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της λόγω ασθένειας δοκιμάστηκε πολύ. 

Ο σύζυγος της και τα παιδιά της όμως της στάθηκαν μέ αὐταπάρνηση κοντά της και την πρόσεχαν με μεγάλο σεβασμό, κατανόηση και αγάπη μέχρι την τελευταία της πνοή.

Η κηδεία της ετελέσθη στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου του  Χρυσοστομου στου Λουκά την Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2022.

Ευχόμεθα ο θεός να την αναπαύσει και να δίνει δύναμη και παρηγοριά στο σύζυγο της τα παιδιά της τα εγγόνια της και σε όλους τους  συγγενείς της.

Αιώνια της η μνήμη.