Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Καλό Παράδεισο Βαγγελίτσα μας!



Μια μέρα μετά την μεγάλη εορτή του μεγάλου διδασκάλου της Εκκλησίας μας,  του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, μέσα στον καταστόλιστο για την γιορτή του Αγίου στου Λουκά, αποχαιρετίσαμε ένα στολίδι του χωριού μας, την Ευαγγελία Μαρίνη, που έφυγε απο την πρόσκαιρη  ζωή αυτή πολύ νέα.
Το τόσο αγαπητό σε όλους αυτό κορίτσι, εργαζόταν ως Δασκάλα, στο 11Ο Δημοτικό Σχολείο της Τριπόλεως και αγαπήθηκε από όλους τους μαθητάς της, αλλά και από όλους τους συναδέλφους της Δασκάλους.
Ο Ναός του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, αλλά και το προαύλειο, γέμισε από κόσμο, Λουκαΐτες, Τριπολιτσιώτες, ανθρώπους από τα γύρω χωριά, αλλά και από άλλα μέρη που έφθασαν εκεί, για να αποχαιρετίσουν την αγαπημένη τους Βαγγελίτσα.
Της Εξοδίου Ακολουθίας προέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος, ο οποίος μίλησε με λόγια συγκλονιστικά αποχαιρετώντας την Ευαγγελία την οποία χαρακτήρισε ως διαμάντι επί της γης, ως άνθος εαρινό, που στόλιζε μέχρι τώρα το χωριό μας και την κοινωνία ολόκληρη, ως άνθρωπο ενάρετο και ως Δασκάλα που δίδαξε όχι μόνο τα γράμματα στα παιδιά, προσφέροντας γνώσεις, αλλά και ήθος και σεμνότητα και πίστη στις αιώνιες αξίες της Πίστεώς μας και της Πατρίδος μας.
            Θεώρησε δε ο Σεβασμιώτατος, όπως είπε, ως ξεχωριστή τιμή για την Ευαγγελία το ότι την κάλεσε ο Θεός κοντά Του, την ημέρα της μνήμης του μεγάλου Πατρός και διδασκάλου της Αγίας μας Εκκλησίας, Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και μάλιστα κατά την ώρα που ετελείτο η Θεία Λειτουργία στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του, στο χωριό που γεννήθηκε η Ευαγγελία.

            Ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε την αγάπη , την προσωπική, αλλά και του πλήθους του Λαού που αποχαιρέτισε την Ευαγγελία, προς τους Γονείς και τα αδέλφια της και ευχήθηκε ο Θεός να τους δίδη της εξ’ ύψους παραμυθία.








Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στοῦ Λουκᾶ Τριπόλεως.



Μέ τήν συμμετοχή πλήθους πιστῶν, τόσο στόν Ἑσπερινό, ὅσο καί στήν Θεία λειτουργία, πού κατέκλυσαν τόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στοῦ Λουκᾶ, ἑόρτασαν οἱ Λουκαΐτες τήν ἱερά μνήμη τοῦ Προστάτου τους Ἁγίου.
●Στόν πανηγυρικό Ἑσπερινό πού ἐτελέσθη τήν Κυριακή 12.11.2017, ἐχοροστάτησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φιλαδελφείας (Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο) κ. Μελίτων, συγχοροστατούντων, τῶν  Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν, Μαντινείας καί Κυνουρίας κ. Ἀλεξάνδρου καί Πατρῶν κ. Χρυσοστόμου.
Τόν θεῖο λόγο ἐκήρυξε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ. Μελίτων, ἀναφερθείς στήν μεγάλη προσωπικότητα τοῦ ἱερωτάτου πατρός τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
          Πρό τῆς ἀπολύσεως πραγματοποιήθηκε ἡ λιτάνευση τῆς Ἱερᾶς  Εἰκόνος τοῦ Ἁγίου στούς δρόμους τοῦ χωριοῦ.
          Μετά τό τέλος τῆς Λιτανείας ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἒκαμε δέηση καί ὑπέρ πάντων τῶν ἀποδήμων Λουκαϊτῶν.
●Ἀνήμερα, Δευτέρα 14.11.2017, ἐτελέσθη Πανηγυρική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φιλαδελφείας κ. Μελίτωνος καί συλλειτουργοῦντων τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν, Μαντινείας καί Κυνουρίας κ. Ἀλεξάνδρου καί Πατρῶν κ. Χρυσοστόμου καί τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου.
Τόν θεῖο λόγο ἐκήρυξε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ. Μελίτων.  
Πρό τῆς ἀπολύσεως τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, εὐχαρίστησε ἐκ μέσης καρδίας, τόν πολιό καί σεβάσμιο Γέροντά του, Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Ἀλέξανδρο γιά τίς πολλές εὐεργεσίες στό πρόσωπό του καί τήν πολλή του πατρική ἀγάπη, ὡς καί τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Φιλαδελφείας κ. Μελίτωνα, γιά τήν ἀπό ἐτῶν γνωριμία καί συνεργασία τους σέ ἐπίπεδο Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί Ἑκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
  Ἐπίσης, μέ λόγια θερμά ὡμίλησε καί γιά τούς συγχωριανούς του Λουκαΐτες, τόσο γιά αὐτούς πού κατοικοῦν στό χωριό, ὃσο καί γιά αὐτούς πού εὑρίσκονται στά ξένα καί τῶν ὁποῖων ὃλων ἡ σκέψη εἶναι σήμερα στραμμένη στό ἀγαπημένο τους χωριό.
Στούς λαμπρούς ἑορτασμούς συμμετεῖχαν ὁ Περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Πέτρος Τατούλης, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Δημάρχου Τριπόλεως καί Ἐκπρόσωποι ἂλλων Ἀρχῶν καί Φορέων.

 

















Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΛΟΥΚΑ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ

  
Σέ ρυθμούς ἑορταστικούς ζεῖ τό χωριό μας αὐτές τίς ἡμέρες, ἀφοῦ στίς 12 καί 13 Νοεμβρίου, τήν Κυριακή καί Δευτέρα, θά πανηγυρίσῃ μέ λαμπρότητα, τήν ἱερά μνήμη ἑνός ἐκ τῶν μεγαλυτέρων Πατέρων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος μέ τόν χρυσό του λόγο, τά γλυκύτατα καί πνευματικότατα συγγράμματά του, τήν ἐνάρετη καί ἀσκητική ζωή του, τήν συγγραφή τῆς Θείας Λειτουργίας, τήν μαρτυρία, τίς διώξεις, τίς συκοφαντίες καί τό μαρτύριό του, ἀνεδείχθη μέγας στή γῆ καί στόν οὐρανό καί πρεσβεύει γιά ὅλο τόν κόσμο, ἰδιαιτέρως ὅμως γιά τό χωριό μας, ἀφοῦ αὐτός εἶναι ὁ πατέρας μας καί μεσίτης μας πρός Κύριον.
 Σ’ αὐτόν τόν μεγάλο καί χρυσολόγο Ἅγιο, οἱ εὐσεβέστατοι πρόγονοί μας, ἀφιέρωσαν τόν Ἱερό Ναό τοῦ χωριοῦ μας, στήν ἀρχή μικρό καί ἀπό τό 1896 καί μετά μεγάλο καί περίλαμπρο, ὅπως εἶναι σήμερα.
 Αὐτός ὁ Ἅγιος μᾶς μεγάλωσε καί μᾶς κρατάει στά χέρια του. Σέ αὐτόν καταφεύγομε σέ ὅλες τίς δύσκολες στιγμές τῆς ζωῆς μας. Αὐτός ἀκούει τούς πόνους, τούς στεναγμούς καί τίς βαθειές ἐπιθυμίες τῆς καρδιᾶς μας. Αὐτός προστατεύει τά παιδιά μας. Αὐτός εἶναι δίπλα στούς ξενητεμένους μας. Αὐτός εἶναι στή σκέψη μας, αὐτός καί στήν καρδιά μας.
 Ὁ Ἅγιός μας, μᾶς προσκαλεῖ στή γιορτή του καί στό δικό του γιορτινό πνευματικό τραπέζι.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ & ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ


ΕΟΡΤΗ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΛΟΥΚΑ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ
13  ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ  2017


Τήν Δευτέρα 13 Νοεμβρίου,
ἡμέρα τῆς Μνήμης τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου,
πανηγυρίζει ὁ Ἱερός Ναός τοῦ Ἁγίου,
στοῦ ΛΟΥΚΑ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΗΣ


Κυριακή 12 Νοεμβρίου 2017

ὥρα 6:00 μ.μ :  Μέγας Ἀρχιερατικός Ἑσπερινός -Λιτανεία τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος τοῦ  Ἁγίου.

Δευτέρα 13 Νοεμβρίου 2017

ὥρα 7:30 – 10:00 :   Ὄρθρος -
               Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία


Τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν θά προστῇ, τῇ ἀδείᾳ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαντινείας καί Κυνουρίας
κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ,
ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν
κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ.





Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Ἐνδιαφέρον γιά τήν ἀνάδειξη καί συντήρηση τῆς «Κόκκινης Ἐκκλησιᾶς».



Συνεργασία μὲ τὴν Διευθύντρια Ἀρχαιοτήτων Ἀρκαδίας κ. Ἄννα-Βασιλική Καραπαναγιώτου, γιὰ τὴν συντήρηση τοῦ ἱστορικοῦ καὶ ἀρχαιολογικοῦ μνημείου – Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας τῆς ἐπονομαζομένης «Κόκκινης Ἐκκλησιᾶς» στοῦ Λουκᾶ.
 Πρὸ ἡμερῶν κλιμάκιο τῆς Ἐφορείας Ἀρχαιοτήτων μὲ ἐπικεφαλῆς τὴν κ. Ἄννα-Βασιλική Καραπαναγιώτου, σὲ συνεργασία μὲ τὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομο, μετέβησαν στὴν «Κόκκινη Ἐκκλησιὰ» καὶ συνεζήτησαν τρόπους διατηρήσεως καὶ ἀναστηλώσεως τοῦ μνημείου.
 Ἡ συζήτησις περιεστράφη στό θέμα τῆς συντηρήσεως καί ἀναδείξεως τοῦ μνημείου καὶ πιστεύομε θὰ ὑπάρξουν σύντομα θαυμάσια ἀποτελέσματα.
















Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

"Λόγος ἐξόδιος εἰς νέον ἐνάρετον" Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου.



          Στὶς 11.10.2017, στὸν Νέο Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν, ὁ Πατραϊκὸς Λαὸς μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομο, συμπαραστατούμενο ἀπὸ τὸν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Κερνίτσης κ. Χρύσανθο καὶ πλῆθος Ἱερέων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, προέπεμψε στὴν αἰωνιότητα τὸν εὐλαβέστατο καὶ ἐνάρετο νέο Χρῖστο Χολιαστό, Φοιτητή τοῦ τμήματος Μηχανικῶν Ὑπολογιστῶν καὶ Πληροφορικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν, 21 ἐτῶν, ὁ ὁποῖος μαζεύοντας καρύδια στὰ πατρικά του κτήματα στὸ χωριὸ Μάνεσι Ἀχαΐας, ἔπαθε ἠλεκτροπληξία καὶ ἔφυγε γιὰ τὸν οὐρανὸ μπροστὰ στὰ μάτια τοῦ πατέρα του καὶ τοῦ δίδυμου ἀδελφοῦ του.
            Τὸ πλῆθος τοῦ Λαοῦ ποὺ κατέκλυσε τὸν Ναὸ καὶ κυρίως οἱ νέοι ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιο, ἀπὸ τὶς Χριστιανικὲς Νεανικὲς Ὁμάδες, ἀπὸ τὴν πόλη τῶν Πατρῶν γενικώτερα συνόδευσαν προσευχητικὰ μαζὶ μὲ τοὺς πονεμένους γονεῖς καὶ τὰ ἀδέλφια του, τὸν Χρῖστο στὴν τελευταία ἐπὶ γῆς κατοικία του.
            Ὁ Σεβασμιώτατος, βαθύτατα συγκινημένος, γνωρίζοντας πολὺ καλὰ τὴν οἰκογένεια καὶ τὸν ἐνάρετο καὶ λαμπρὸ βίο τοῦ Χρίστου, εἶπε κατὰ τὴν Ἐξόδιο Ἀκολουθία λόγους ἀγάπης πατρικῆς, ἐπαινετικούς γιά τόν Χρῖστο καί παραμυθητικούς.
            «...Καθὼς παιδί μου ἀγαπητὸ καὶ εὐλογημένο, σὲ προπέμπομε στὴν αἰωνιότητα μέσα ἀπὸ ἕνα πλημμυρισμένο ἀπὸ κόσμο Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, βιώνομε ἔντονα καὶ συγκλονιστικὰ τὴν ἔξοδό σου ἀπὸ τὸν μάταιο αὐτὸ κόσμο, ἀλλὰ καὶ ζοῦμε βαθειὰ τὴν ἐμπειρία τῆς Ἀναστάσεως ὁρῶντες τὴν δική σου ἄνοδο ἐκ τῶν ἐπιγείων πρὸς τὰ ἐπουράνια.
            Ἔφυγες νέος, πολὺ νέος, ἀγαπητέ μας Χρῖστο, κατὰ τρόπο ἀπρόσμενο ἀπὸ κοντά μας, γεμάτος σφρῖγος νεανικό, ἐνῶ στὰ μάτια σου βλέπαμε νὰ ἀκτινοβολῇ ἡ χαρὰ τῆς ζωῆς καὶ νὰ διαγράφεται ἐνώπιόν σου, ἀνθρωπίνως, ἕνα λαμπρὸ μέλλον, ἀφοῦ ἤσουν ἕνας νέος μὲ ὁράματα καὶ ἀποφασιστικότητα νὰ νικήσῃς στὸ δύσκολο τῆς ζωῆς ἀγῶνα.
            Τώρα, αὐτὴ τὴν ὥρα, τὴν τόσο ἀδόκητη γιὰ τοὺς γονεῖς, τὰ ἀδέλφια σου, γιὰ ὅλους μας, θέλω νὰ ἀρθρώσω, παρὰ τὸν πόνο τὸν μεγάλο καὶ τῆς δικῆς μου ψυχῆς, λόγο ἐπικήδειο καὶ ἐξόδιο, σὲ νέο ἐνάρετο, σὲ σένα παιδί μου εὐλογημένο.
            Ὁ Ἱερός τῆς Ἐκκλησίας μας ὑμνογράφος γράφει κάπου καταθέτοντας τὴν ὀδύνη τῆς δικῆς του καρδιᾶς μαζὶ μὲ τὸν ἀνθρώπινο πόνο τῶν γονέων γιὰ τὸ παιδί τους ποὺ μετέστη ἐντεῦθεν ἐκεῖ.
            «Ὧ τὶς μὴ θρηνήση τέκνον μου τὴν ἐκ τοῦ βίου ἡμῶν πενθηράν σου μετάστασιν καὶ τὴν ὡραιότητα τῆς σεμνῆς πολιτείας σου».
             Ποιὸς νὰ μὴ κλαύσῃ, ποιὸς νὰ μὴ θρηνήσῃ παιδί μου, ποιὸς νὰ μὴ πονέσῃ ψυχικὰ γιὰ τὴν μετάστασή σου ἀπὸ τὴν ζωὴ αὐτή; Πένθος βαρύτατο υἱέ μου, γιὰ τοὺς εὐσεβεῖς γονεῖς σου καὶ τὰ ἀδέλφια σου. Πένθος γιά μας, πένθος γιὰ τὴν πόλη μας ὁλόκληρη. Δὲν μποροῦμε νὰ κρύψωμε τὸ ἄλγος τῆς ψυχῆς μας. Ἡ ἀνθρώπινη εὐαισθησία, ἢ τί λέγω, ἡ εὐαισθησία ἡ μεγάλη τῶν ἀνθρώπων τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ βαθὺς σύνδεσμος αἵματος καὶ πνεύματος μὲ τοὺς δικούς σου καὶ μὲ ὅλο τὸν κόσμο κάνει πολὺ βαρειὰ τὴν κατάσταση τοῦ ἐσωτερικοῦ κόσμου τῶν ἀγαπώντων σε.
            Δὲν μπορεῖ ἡ ἀνθρώπινη σκέψη νὰ συμβιβασθῇ μὲ τὴν πρόσκαιρη, βεβαίως, ἀπώλεια καὶ μὲ τὸν αἰφνίδιο κυρίως τρόπο τῆς ἀποσπάσεώς σου ἐκ τῶν γηΐνων.
            Αὐτὸς ὅμως ὁ κλαυθμὸς γίνεται ἐντονώτερος ἀφοῦ στὸ πρόσωπό σου βρίσκουν τὸ πλήρωμά τους καὶ οἱ παρακάτω λόγοι τοῦ Ἱεροῦ τῆς Ἐκκλησίας μας Ὑμνογράφου «...Ὧ τὶς μὴ θρηνήσῃ τέκνον μου τὴν ὡραιότητα τῆς σεμνῆς πολιτείας σου».
            Παιδί μου, 21 χρόνια ποὺ ἔζησες σ’ αὐτὸ τὸν κόσμο δὲν πολιτευόσουν ὡς ἄνθρωπος, ἀλλὰ ἄγγελος ἐπίγειος ἤσουν. Σεμνὸς καὶ ἐνάρετος, πιστὸς στὸ Θεὸ καὶ στὸ θέλημά Του ὑπάκουος.
            Ἡ χαρὰ τοῦ Θεοῦ ἦτο ζωγραφισμένη στὸ ἔκπαγλο χάριτος οὐρανίου πρόσωπό σου, ἐκέρδιζες τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη μὲ τὴ,ν παρὰ τὸ νεαρόν τῆς ἡλικίας σου,  σοβαρότητά σου.
             Πολλάκις διερωτώμην, ὅταν σᾶς ἔβλεπα στὴν Ἐκκλησία μὲ τὸν δίδυμο ἀδελφό σου, τὸν Γιῶργο. Αὐτὰ τὰ παιδιὰ εἶναι ἀπὸ αὐτὸν τὸν κόσμο ἢ ἀπὸ τὸν οὐρανὸ ὡς ἄγγελοι Θεοῦ σταλμένα;
            Πόσες φορές, παιδί μου, ὅταν σὲ ἔβλεπα στὸ Ἱερό τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου στὶς Ἱερὲς Ἀκολουθίες καὶ κυρίως στίς ἱερὲς, κάθε Παρασκευὴ Ἀγρυπνίες, νὰ ἵστασαι μὲ τὸ κεφάλι κεκλιμένο προσευχόμενος μονολογοῦσα: «Μακαρία  ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας».
             Ἄνθρωπος ὄντως τοῦ Θεοῦ, ἀφημένος στὰ χέρια Του, ἀναλυόμενος στὴν Μυστηριακὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ στὴν ἐξομολόγηση  καὶ τρεφόμενος μὲ τὴν Θεία Κοινωνία.
            Χαιρόμουν παιδί μου γιατί ἐνῶ ἤσουν τόσο κοντὰ στὴν Ἐκκλησία, ζώντας τὴν ἐντὸς αὐτῆς ἐμπειρία, ἤσουν τόσο πρόσχαρος, τόσο κοινωνικός, τόσο σύγχρονος ποὺ ἔδιδες ὄντως τὸ στίγμα τῆς ζωῆς ἑνὸς συγχρόνου, κατὰ πάντα, εὐσεβοῦς νέου.
            Γι’ αὐτὸ παιδί μου, ὁ πόνος, ὡς λέγει καὶ ὁ ἱερὸς Ὑμνογράφος γίνεται βαρύτερος.
             Ὅμως ἰδοὺ ἐσὺ λάμπεις στὸν οὐρανὸ πλέον μαζὶ μὲ τοὺς Ἀγγέλους. Ἡ Παναγία μας σὲ κρατάει ἀπὸ τὸ χέρι, ὁ Ἀπόστολος Ἀνδρέας εἶναι δίπλα σου. Χαρά καί πανήγυρις γίνεται παιδί μου, στὸν οὐρανὸ τόσο μεγάλη, ποὺ φτάνει μέχρι τὰ δικά μας ὦτα καὶ τὰ μυστικὰ τῆς καρδιᾶς μας μάτια. Σὲ βλέπομε ὁλόφωτο, πανευφρόσυνο ἐκεῖ, ἔνθα ἦχος καθαρὸς ἑορταζόντων καὶ βοώντων ἀπαύστως τὸ «Κύριε Δόξα σοι».
            Ναὶ, παιδί μου, τώρα πανηγυρίζεις, καταγελώντας τὸν θάνατο μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο. Ἐσὺ τώρα πληγώνεις τὸν Ἅδη  βαθειὰ λέγοντάς του.
             «Ποῦ σου Ἅδη τὸ κέντρον; Ποῦ σου θάνατε τὸ νῖκος; Ἀνέστη Χριστὸς καὶ ζωὴ πολιτεύεται! Ἀνέστη Χριστὸς καὶ νεκρὸς οὐδεὶς ἐπὶ μνήματος». Μὲ αὐτοῦ τοῦ Ἁγίου τὰ χρυσὰ λόγια καὶ τὴ δική σου γλυκειὰ λαλιά κατασπάζεσαι νοερά, γλυκά, ἀγγελικὰ καὶ οὐράνια τὴν μητέρα σου καὶ τὸν πατέρα σου, τὰ ἀδέλφια σου, τὸν Γιῶργο καὶ τὴν Γεωργία καὶ τοὺς βεβαιώνεις ὃτι «Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν καὶ ἐπλήρωσε τὰ σύμπαντα εὐωδίας». Μὴ κλαίετε λοιπόν, γονεῖς μου πολυσέβαστοι καὶ ἀδέλφια μου ἀγαπημένα. «Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος».
             Καὶ κάτι τελευταῖο παιδί μου. Θυμᾶσαι ὅταν τελείωνε ἡ Θεία Λειτουργία καὶ μοῦ φιλούσατε τὸ χέρι, μέ εὐλάβεια ἐσύ καί ὁ Γιῶργος, τί σοῦ ἔλεγα; «Ποιὸς εἶσαι ὁ Χρῖστος ἢ ὁ Γιῶργος;» Ὄχι γιατί δὲν σᾶς ξεχώριζα, ἐπειδὴ ἤσασταν δίδυμοι, ἀλλὰ γιὰ νὰ σᾶς δείξω μὲ αὐτὸν τὸν ἁπλὸ τρόπο, τὴν πολλὴ πατρική μου ἀγάπη.
             Τώρα, πιὰ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐσὺ εἶσαι οὐράνιος ἄνθρωπος καὶ τῆς ἐν οὐρανοῖς χαρᾶς μέτοχος, ὁ μετὰ τῶν οὐρανίων ἀγγέλων συναγαλλόμενος καὶ ὁ Γιῶργος ὁ μεθ’ ἡμῶν ἄγγελος, ὁ ἐπὶ γῆς πνευματικῶς καὶ θεαρέστως εὐφραινόμενος».
            Νά προσεύχεσαι παιδί μου, στόν οὐρανό γιά τούς γονεῖς σου καί τά ἀδέλφια σου ὣστε νά ἁπαλύνῃ ὁ Θεός τόν πόνο τῆς σωματικῆς ἀπουσίας σου καί νά ἐνισχύῃ τήν βεβαιότητα τῆς πνευματικῆς παρουσίας σου καί τῆς οὐρανίου καί ἀναστασίμου εὐφροσύνης σου.
            Καλή Ανάσταση, παιδί μου.
           





Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Ἕνα ἔτος ἀπὸ τὴν πρὸς Κύριον ἐκδημία τοῦ συγχωριανοῦ μας Χρίστου Γιαβρῆ.



 Στὶς 17 Ὀκτωβρίου 2016 μετέστη πρὸς Κύριον στὴν πόλη τῆς Λαρίσης, ὅπου κατοικοῦσε καὶ ὅπου ἐτελέσθη ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία του καὶ ἐτάφη ὁ ἀείμνηστος Χρῖστος Γιαβρῆς, γεννημένος στοῦ Λουκᾶ στὶς 24 Νοεμβρίου 1923. 
     Στὸ ἱστολόγιο τοῦ γιοῦ του Βασίλη διαβάζομε τὰ ἑξῆς:
     Τὴν Κυριακὴ 15 Ὀκτωβρίου 2017 στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Γεωργίου Λάρισας τελοῦμε μνημόσυνο στὴ μνήμη τοῦ συζύγου, πατέρα, παπποὺ καὶ προπάππου μας, ποὺ ἀπεβίωσε στὶς 17 Ὀκτωβρίου 2016 στὴ Λάρισα.
            Ὁ Χρῖστος Γιαβρῆς γεννήθηκε στὶς 24 – 11 – 1923 στοῦ Λουκᾶ 
Μαντινείας. Ἦταν τὸ μικρότερο παιδὶ τοῦ Βασίλη Γιαβρῆ τοὺ Κωνσταντίνου καὶ τῆς Ἀντωνίας τὸ γένος Μπουρῆ. 
      Ἔξι μηνῶν ὀρφάνεψε ἀπὸ μάνα. Παραμονὲς τοῦ πολέμου βρέθηκε ἐσωτερικὸς μετανάστης στὴ Λάρισα, παντρεύτηκε μὲ τὴν Ἰφιγένεια τὸ γένος Κιλιργιώτη καὶ ἀπέκτησαν τὴ Μαρία, τὸν Βασίλη καὶ τὴν Ἀντωνία.
Ἀσχολήθηκε μὲ τὸ ἐμπόριο καὶ εὐτύχησε νὰ δῇ ἐγγόνια καὶ δισέγγονα.
         Ποτὲ δὲν ξέχασε τὸν τόπο του, τοὺς συγγενεῖς, τοὺς πατριῶτες καὶ τὸ πατρικό του σπίτι. Ἐρχόταν συχνὰ οἰκογενειακῶς στοῦ Λουκᾶ καὶ πρὶν ἀποδημήσει εἰς Κύριον τραγουδοῦσε «νά' ταν τά νιάτα δύο φορές…» καὶ σχεδίαζε πάλι ἕνα ταξίδι στὰ ἅγια – ὅπως ἔλεγε - χώματα.
              Ὁ γιὸς του ἠθοποιὸς – συγγραφέας Βασίλης Γιαβρῆς ἔγραψε καὶ  ἀφιέρωσε στὴ μνήμη τοῦ πατέρα του τὸ τελευταῖο του μυθιστόρημα, μὲ τίτλο «Ἡ ἕβδομη Χιονάτη», τὸ ὁποῖο ἔχει κεντρικὸ ἥρωα ἕναν Ἕλληνα μετανάστη καὶ διαδραματίζεται κυρίως στὰ ἅγια χώματα τοῦ Λουκᾶ".
       Ὁ Θεὸς νὰ ἀναπαύῃ τὴν ψυχή του καὶ νὰ δίδῃ στοὺς δικούς τους τὴν ἐξ’ ὕψους παρηγορία.