Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2022

Ἑορτάσθη ἡ μνήμη τοῦ Ὁσίου Εὐθυμίου στοῦ Λουκᾶ.

                     

Μέ λαμπρότητα ἐτελέσθη ἡ ἱερά πανήγυρις τῆς μνήμης τοῦ Ὁσίου Εὐθυμίου, στόν Ἱερό Ναό του, κάτω ἀπό τό ἱερό Ἀσκητήριο τοῦ Ἁγίου Βασιλείου στοῦ Λουκᾶ.
Τήν παραμονή, ἐτελέσθη ὁ μέγας πανηγυρικός Ἑσπερινός ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ ἀπό τόν Ἡγούμενο καί τούς Πατέρες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Βαρσῶν καί ἀνήμερα ἐτελέσθη ἡ Θεία Λειτουργία.
Παρά τό πρωινό ψῦχος πολλοί εὐλαβεῖς Χριστιανοί ἀπό τοῦ Λουκᾶ, τήν Τρίπολη καί τήν γύρω περιοχή προσῆλθαν γιά νά τιμήσουν τήν ἱερά μνήμη τοῦ Ὁσίου Εὐθυμίου τοῦ Μεγάλου.
Ἂς πρεσβεύει ὁ Ἃγιος γιά ὃλους, ὃσοι τόν εὐλαβοῦνται καί ἐπικαλοῦνται τίς πρεσβεῖες του γιά ὃλο τόν κόσμο.














Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2022

Ὑψηλά καθήκοντα στόν Λουκαΐτη Πρωτοπρεσβύτερο π. Ἠλία Βίλλη, στήν Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή Ἀμερικῆς.

 

 Μέ πολύ μεγάλη χαρά πληροφορηθήκαμε ὃτι  ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Ἠλίας Βίλλης, ἐκ Λουκᾶ ἓλκων τήν καταγωγήν του, υἱός τοῦ Γεωργίου Σ. Βίλλη καί τῆς Ἀναστασίας (τό γένος Ἠλία Αὐγερινοῦ), ἀμφοτέρων Λουκαϊτῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι Προϊστάμενος τῆς κοινότητος τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Σωτῆρος στό Rey τῆς Νέας Ὑόρκης, διορίστηκε ἀπό τόν Σεβασμιώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρον, Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἂμεσης Ἀρχιεπισκοπικῆς Περιφερείας Νέας Ὑόρκης καί παράλληλα θά ἐξακολουθῇ νά εἶναι Προϊστάμενος τῆς Κοινότητος στήν ὁποία ὑπηρετεῖ.

          Συγχαίρομε  ὁλόψυχα, ὃλοι οἱ Λουκαΐτες τόν π. Ἠλία Βίλλη καί τοῦ εὐχόμεθα λαμπράν ἐπιτυχία στά νέα του ὑψηλά καί εὐθυνοφόρα καθήκοντα, τά ὁποῖα τοῦ ἀνέθεσε ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρος.

          Εὐχαριστοῦμε ἐπίσης τόν Σεβασμιώτατο Ἀρχιεπίσκοπον Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρον, ὁ ὁποῖος ζωογονεῖ τίς ἐλπίδες τῆς Ἑλληνορθοδοξίας καί γενικώτερα τῆς Ὀρθοδοξίας στήν Ἀμερική, γιά τήν ἐμπιστοσύνη καί τήν τιμή στό πρόσωπο τοῦ π. Ἠλία Βίλλη καί τοῦ εὐχόμεθα μακράν, ἐλπιδοφόρον, ἀγλαόκαρπον καί θεοτίμητον ποιμαντορία.








         

Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2021

ΕΥΧΕΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.

 


 


          Μέ τήν ἀνατολή τοῦ νέου ἒτους, ἀπευθύνω πρός ὃλους τούς συγχωριανούς μας τούς εὑρισκομένους στοῦ Λουκᾶ, σέ ἂλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος καί στό ἐξωτερικό, θερμές εὐχές γιά ἒτη εὐλογημένα παρά Κυρίου, χαριτωμένα καί πολλά.

          Τό νέον ἒτος, ἀδελφοί μου, νά εἶναι κατά πάντα εὐλογημένο ἀπό τόν Θεό.

          Χαρά καί ὑγιεία καί κάθε δωρεά ἀπό τόν Κύριό μας, σέ ὃλους.

          Σᾶς ἀσπάζομαι μέ ὃλη μου τήν ἀγάπη.

          +Ο ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

 

Κυριακή 26 Δεκεμβρίου 2021

EΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2021 ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.




 ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ


ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2021


 


ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 392Η


 


Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ


ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ



ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ



Πρός


τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα


τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν


           


Παιδιά μου εὐλογημένα,


            Ἡ ἑορτή τῶν Χριστουγέννων εἶναι ἡ Μητρόπολις τῶν ἑορτῶν κατά τόν ἱερό Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας, Ἃγιον Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο. Τήν λαμπρά αὐτήν ἑορτή, ἀκολουθοῦν οἱ ἂλλες μεγάλες καί λαμπρές Δεσποτικές ἑορτές. Χωρίς τήν Γέννηση, δέν θά εἲχαμε Θεοφάνεια, δέν θά εἲχαμε Μεταμόρφωση, Σταύρωση, Ἀνάσταση καί Ἀνάληψη.


            Χωρίς τήν Γέννηση, πού εἶναι οὐσιαστικά ἡ κένωση τοῦ Θεοῦ, τό ἂδειασμα τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος ταπεινώνεται καί προσλαμβάνει τήν ἀνθρώπινη φύση, δέν θά εἲχαμε τήν σωτηρία καί τήν λύτρωση ἐκ τῆς ἀρχαίας ἀρᾶς, τῆς κατάρας δηλαδή ἀπό τήν παρακοή καί τήν ἀποστασία τῶν πρωτοπλάστων, δέν θά εἲχαμε τήν θέωση.


            Ἡ κένωση δέν σημαίνει ἁπλῶς, ὃτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός γεννήθηκε μέσα σέ ἓνα σπήλαιο πτωχός, ταπεινός, ὃτι ἒζησε τόν διωγμό καί τήν ἀδικία ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων. Ἡ κένωση συνίσταται στό ὃτι ὁ ἀπερινόητος, ὁ ἂκτιστος Θεός, προσέλαβε τήν ἀνθρωπίνη φύση. Στό ὃτι τό κτιστό ἑνώθηκε μέ τό ἂκτιστο. Ἡ ἀνθρώπινη φύση ἑνώθηκε μέ τήν θεία «ἀτρέπτως, ἀσυγχύτως, ἀδιαιρέτως καί ἀχωρίστως».


            Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρει χαρακτηριστικά ὃτι, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, «ἑαυτόν ἐκένωσε μορφήν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος καί σχήματι εὑρεθείς ὡς ἂνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτόν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δέ σταυροῦ» (Πρ, Φιλιππησίους, Β’ 5-9). Δηλαδή, μέ ἁπλά λόγια, ὁ Θεός ἒγινε ἂνθρωπος καί ἐταπείνωσε τόν ἑαυτό του τόσο πού ἒφτασε μέχρι τό σταυρό καί τόν θάνατο.


            Ἡ Γέννηση τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι γεγονός ἱστορικό, τό ὁποῖο συνέβη σέ συγκεκριμένο τόπο καί χρόνο, εἶναι ὃμως καί παραμένει μυστήριο μέγα, κατά τόν ἱερόν Ὑμνογράφο τῆς Ἐκκλησίας μας:


«Μυστήριον ξένον ὁρῶ καὶ παράδοξον!


οὐρανὸν τὸ σπήλαιον·


θρόνον χερουβικὸν τὴν Παρθένον·


τὴν φάτνην χωρίον,


ἐν ᾧ ἀνεκλίθη ὁ ἀχώρητος,


Χριστὸς ὁ Θεός,


ὃν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν»


            Στό μέγα αὐτό Μυστήριο καί γεγονός συμμετέχει ἡ σύμπασα δημιουργία τοῦ Θεοῦ, οἱ ἂνθρωποι, οἱ ἂγγελοι, οἱ οὐρανοί καί ἡ γῆ, ἀνακαινίζεται ὁ σύμπας κόσμος. «Τά σύμπαντα σήμερον χαρᾶς πληροῦνται, Χριστός ἐτέχθη ἐκ τῆς Παρθένου».


            Αὐτή ἡ χαρά εἶναι οὐράνια κατάσταση, εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ στόν ἂνθρωπο, στόν κόσμον ὁλόκληρο. Αὐτή τήν χαρά βιώνουν ὃσοι, ὂχι μόνον σήμερα, ἀλλά συνεχῶς προσεγγίζουν μέ πίστη αὐτό τό Μυστήριο καί προσκυνοῦν στό Θεοδέγμον Σπήλαιο τόν νηπιάσαντα Κύριο, μαζί μέ τούς ταπεινούς ποιμένες καί τούς σοφούς, τούς μάγους τῆς ἀνατολῆς. Ὃσοι βιώνουν βαθειά, ἐσωτερικά, ἐμπειρικά, αὐτή τήν κένωση τοῦ ἀχωρήτου καί τήν ταπείνωση τοῦ πανσθενουργοῦ Κυρίου καί μαζί μέ τίς οὐράνιες δυνάμεις, ψάλλουν ὓμνο θεσπέσιο, δοξαστικό, «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Αὐτή τήν χαρά βιώνουν ὃλοι, ὃσοι ἀπό τῆς ἀρχῆς καί μέχρι τῶν ἑσχάτων γαληνεύουν κοντά στόν νηπιάσαντα Κύριο πνευματικά, εὑρίσκουν τήν ἑνότητα τοῦ ἐσωτερικοῦ τους κόσμου, εἰρηνεύουν μέ τόν Θεό καί μέ τόν κόσμο.


            Μέ αὐτές τίς σκέψεις καί μέ αὐτές τίς ἐσωτερικές διαθέσεις, ὑποδεχόμεθα καί ἐφέτος τόν ἐν σπηλαίῳ τεχθέντα Κύριο. Κουρασμένοι ἀπό τό βάρος τῆς ἁμαρτίας καί τήν ὀδύνη τῆς ἀποστασία μας ἀπ’ Αὐτόν, ζώντας τήν ἀπομάκρυνση τῆς καρδιᾶς τοῦ ἑνός ἀπό τόν ἂλλον, βιώνοντας μιά πανδημία ἡ ὁποία ἦλθεν ὡς δοκιμασία, ὣστε νά ἀνανήψωμε καί νά κατανοήσωμε τήν ἀνθρώπινη ἀδυναμία καί σμικρότητά μας, εὑρισκόμεθα ἐνώπιον φρικτῆς σκηνῆς, ὃπου ἡ Θεοτόκος βαστάζει τόν τά πάντα βαστάζοντα καί γαλουχεῖ τόν τροφοδότην τοῦ σύμπαντος κόσμου. Εὑρισκόμεθα ἐνώπιον τῆς σκηνῆς, ὃπου ἡ κτίσις ὑποκλίνεται στόν Θεάνθρωπο Κύριο.


            Τί ἆρα γε πρέπει νά πράξωμεν, ἐμβαθύνοντες στό νόημα αὐτῆς τῆς ἑορτῆς, τῆς παγκόσμιας, τῆς ἐπίγειας καί οὐράνιας πανηγύρεως;


            – Νά προσεγγίσωμε τό θεοδέγμον Σπήλαιο μέ ταπείνωση, ὃπως οἱ Ποιμένες τῆς Βηθλεέμ.


            – Νά εἰσέλθωμε προσφέροντες ὡς δῶρον στόν Κύριο, τόν ἲδιο τόν ἑαυτό μας, ὃπως εἶναι, ὣστε νά τόν ἐξαγνίσῃ καί τόν ὡραΐσῃ, νά τόν σώσῃ ἐκ τῶν παγίδων τοῦ διαβόλου καί νά τόν ἁγιάσῃ.


            – Νά ἐκζητήσωμεν, ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ, τήν ἂφεση τῶν ἁμαρτιῶν, προσπίπτοντες ἐν μετανοίᾳ πρός τόν οὐράνιο Λυτρωτή.


            –  Νά ἀνοίξωμε τίς πύλες τῆς καρδιᾶς μας, τοῦ σπιτιοῦ μας, τῆς κοινωνίας μας καί νά φιλοξενήσωμε Ἐκεῖνον, πού κτυπάει τήν πόρτα μας καί περιμένει γιά νά εἰσέλθῃ καί νά ἀναπαυθῇ.


            – Νά ἀνοίξωμε τήν καρδιά μας στόν κάθε ἂνθρωπο καί νά ζήσωμε τό μεγαλεῖο τῆς κοινωνίας μέ τόν ἐνανθρωπήσαντα Κύριο, μέσα ἀπό τό πρόσωπο τοῦ ἂλλου, τοῦ ἀδελφοῦ μας, ὃποιος καί ἂν εἶναι, σκύβοντας πάνω στίς πληγές καί στά προβλήματά του, ὣστε νά θεραπεύσωμε καί τίς δικές μας πνευματικές ἀτέλειες.


            – Νά λυγίσωμε τά γόνατα τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος ἐνώπιον τῆς σαρκωμένης Ἀγάπης καί νά ἱκετεύσωμε γιά τούς πάσχοντας ἀδελφούς μας, εἲτε ἀπό τήν πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ, εἲτε ἀπό ἂλλες ἀσθένειες.


            – Νά παρακαλέσωμε γιά τό Ἰατρικό καί Νοσηλευτικό προσωπικό τῶν Νοσοκομείων μας, γιά ὃσους σηκώνουν τόν βαρύ σταυρό τῆς φροντίδος καί τῆς συμπαραστάσεως τῶν ἀσθενῶν.


            – Νά δεηθῶμεν μετά δακρύων, ὣστε νά μᾶς ἐλεήσῃ Κύριος ὁ Θεός καί παραβλέπων τά πολλά μας ἁμαρτήματα νά μᾶς ἀπαλλάξῃ ἀπό τίς δοκιμασίες καί τάς πολλάς βασάνους καί νά μᾶς χαρίσῃ τήν οὐράνια ἀναψυχή καί τόν γλυκασμό, τά δῶρα αὐτά πού ἐκχέονται ἀπό τό θεοδέγμον Σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ.


            – Ἂς μήν ἀργήσωμε, λοιπόν, ἀδελφοί,  ἢδη, ἦλθεν, «ἒστηκεν ἐπί τήν θύραν καί κρούει».


            Μακάρι, ἒστω καί τήν ἐσχάτη ὣρα καί στιγμή, νά ἀκούσωμε τούς κτύπους τῆς ἀγαπώσης καρδίας Του καί νά Τοῦ δώσωμε τήν ἰδική μας καρδία, ὡς ἂλλη φάτνη θερμή, ἁγνή καί καθαρή, ὣστε νά ζήσωμε ἐν Αὐτῷ πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς μας καί εἰς τούς ἀτελευτήτους αἰῶνας.


            Σᾶς ἀσπάζομαι ἐν Κυρίῳ καί σᾶς εὒχομαι πανευφρόσυνα Χριστούγεννα.


Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ


 


+Ο ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ



Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2021

Θά ἑορτάσουν Χριστούγεννα στόν οὐρανό.

 



          Δύο συγχωριανοί μας ἀνεχώρησαν γιά τήν οὐράνια Πατρίδα καί ἢδη γεύονται τῆς οὐράνιας χαρᾶς καί μακαριότητος.

          Πρόκειται γιά τούς:

          1. Χρῖστο Ντούλα τοῦ Ἀθανασίου καί τῆς Γιαννούλας, ὁ ὁποῖος ἀπό νέος ξενητεύτηκε στήν Ἀμερική καί ἐργαζόταν καί ἐδραστηριοποιεῖτο στό Σικάγου, ὃπου καί ἐκοιμήθη.

          Εὐχόμεθα ὁ Θεός νά τόν ἀναπαύῃ.

          Συλλυπούμεθα τήν μητέρα του πού κατοικεῖ στό χωριό μας καί ὃλους τούς οἰκείους του.

          2. Παναγιώτη Ζαμπαθᾶ, ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθη πλήρης ἡμερῶν καί ἐκηδεύθη ἀπό τόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στοῦ Λουκᾶ, ὃπου τόν ἀπεχαιρέτησαν τά παιδιά του, τά ἐγγόνια τους, οἱ λοιποί συγγενεῖς, οἱ συγχωριανοί καί φίλοι.

          Ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία ἐτελέσθη τήν Παρασκευή στίς 3 τό ἀπόγευμα.

          Ὁ Θεός νά τόν ἀναπαύῃ καί νά χαρίζῃ στούς οἰκείους του    ὑγιεία καί δύναμη.

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2021

Oἱ Λουκαΐτες τίμησαν τόν προστάτη τους Ἃγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο.

 

          Γιά μιά ἀκόμη φορά, λαμπροφόρησε τοῦ Λουκᾶ καί γιόρτασε τόν Ἃγιό του, τόν προστάτη καί φρουρό του, τόν Ἃγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο.

          Ὁ περικαλλής Ναός τοῦ Ἁγίου, καταστόλιστος καί ὁλόφωτος δέχτηκε τά παιδιά του, τούς Λουκαΐτες καί ὃλους τούς ἂλλους προσκυνητάς πού ἒφθασαν ἐκεῖ γιά νά προσκυνήσουν τήν χαριτόβρυτη εἰκόνα τοῦ μεγάλου πατρός τῆς Ἐκκλησίας μας.

          •Στίς ἱερές λατρευτικές ἐκδηλώσεις προέστη ὁ Λουκαΐτης, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ. Χρυσόστομος, κατόπιν ἀδείας καί εὐλογίας τοῦ οἰκείου Ἱεράρχου, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαντινείας καί Κυνουρίας κ.κ. Ἀλεξάνδρου.

          •Τόσο στόν Ἑσπερινό, ὃσο καί στή Θεία Λειτουργία ὡμίλησε δεόντως ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ. Χρυσόστομος,  ἀναφερθείς στήν θαυμαστή καί μαρτυρική βιοτή καί πολιτεία, τοῦ πολυγραφοτάτου, Χρυσορρήμονος καί πολυάθλου Ἁγίου, ἀλλά καί στό ἱστορικό τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ του στοῦ Λουκᾶ, ὃπως καί στήν μεγάλη τιμή πού τρέφουν οἱ Λουκαΐτες, ὃπου καί ἂν εὑρίσκονται στόν Ἃγιον Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο.

          •Εὐγνωμόνως ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μαντινείας καί Κυνουρίας κ.κ. Ἀλέξανδρον, ὁ ὁποῖος ἀφ’ ἑνός μέν ὁ ἲδιος ἀπό τότε πού ἦτο Ἀρχιμανδρίτης-Ἱεροκήρυκας στήν Τρίπολη κατ’ ἒτος λειτουργοῦσε στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ἀλλά καί ὃλα τά χρόνια τῆς Ἀρχιερατείας του, δέν ἒλειψε ἀπό τήν ἑορτή, ἀφ’ ἑτέρου δέ μετά χαρᾶς, πατρικῆς ἀγάπης καί εὐγενείας, παραχωρεῖ τήν ἂδεια καί δίδει τήν εὐλογία, ὣστε στήν ἑορτή τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στοῦ Λουκᾶ, νά εὑρίσκεται ἱερουργῶν καί ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ. Χρυσόστομος.

          Στήν Θεία Λειτουργία, συμπροσηύχετο, στό Ἃγιο Βῆμα καί ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαντινείας καί Κυνουρίας κ.κ. Ἀλέξανδρος, ὁ ὁποῖος στό τέλος, μίλησε ἐν ὀλίγοις γιά τόν μεγάλο Ἃγιο καί εὐχήθηκε πατρικά σέ ὃλους τούς Λουκαΐτες ὑγιεία καί τήν ἂνωθεν εὐλογία διά πρεσβειῶν τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ὃπως καί στόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ. Χρυσόστομο.

          •Τόσο στόν Ἑσπερινό, ὃσο καί στήν Θεία Λειτουργία, παρέστησαν ἐκπρόσωποι τῶν τοπικῶν Ἀρχῶν, ὃπως ὁ Ἀντιπεριφερειάρχης κ. Χρῖστος Λαμπρόπουλος, ὁ πρ. Ὑφυπουργός καί Βουλευτής Ἀρκαδίας κ. Κωνσταντῖνος Βλάσσης, Ἀντιδήμαρχοι, ὁ Πρόεδρος τῆς Τοπικῆς Κοινότητος Λουκᾶ καί ἂλλοι ἐκπρόσωποι Φορέων.

          Παρά τίς δύσκολες ἡμέρες πού βιώνομε, λόγῳ τῆς πανδημίας, πολλοί ἦσαν οἱ εὐσεβεῖς Χριστιανοί, πού τίμησαν τόν Ἃγιο, τηρουμένων μετ’ ἀκριβείας τῶν μέτρων γιά τήν προστασία ἀπό τόν κορωνοϊό.

          •Εὐχόμεθα σέ ὃλους τούς Λουκαΐτες, σέ ἐκείνους πού μένουν στοῦ Λουκᾶ, σέ ὃσους μένουν σέ ἂλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος καί στά ξενητεμένα ἀδέλφια μας πού ζοῦν μακρυά μας, ἀλλά πάντα τούς ἒχομε στήν καρδιά μας, χρόνια πολλά καί εὐλογημένα.























Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2021

Μνημόσυνο στόν Ἣρωα συγχωριανό μας, Ἀθανάσιο Κλειώρη τοῦ Κωνσταντίνου, πού σκοτώθηκε στόν πόλεμο τοῦ 1940.


Στό μέτωπο τοῦ ‘ 40 μεταξύ τῶν ἂλλων Λουκαϊτῶν πού θυσιάστηκαν γιά τήν πίστη στό Θεό καί τήν Πατρίδα, ἒπεσε ἡρωικά καί ὁ Ἀθανάσιος Κλειώρης.
Λίγους μῆνες, πρίν (1 Μαΐου 1940) τό πάμπτωχο αὐτό παιδί, γράφει ἓνα πονεμένο γράμμα στόν θεῖο του Ἠλία Κλειώρη (πρῶτον ἐξάδελφο τοῦ πατέρα τοῦ Κωνσταντίνου Κλειώρη), στό Σικάγο καί διεκτραγωδεῖ τήν δεινή κατάσταση στήν ὁποία εὑρίσκεται αὐτός καί ἡ οἰκογένειά του καί ζητάει τήν βοήθεια τοῦ θείου του.
Τό γράμμα εἶναι πολύ συγκινητικό. Τό ἒγραψε ὁ μακαριστός ἣρωας τοῦ ’40 Θανάσης Κλειώρης, λίγο πρίν τόν πόλεμο, ὑπηρετώντας τήν στρατιωτική του θητεία στόν 11ο Σύνταγμα Πεζικοῦ στήν Τρίπολη καί φυλάσσοντας σκοπιά.
Λίγους μῆνες ἀργότερα, ὁ Θανάσης σκοτώθηκε στό μέτωπο πολεμώντας στήν πρώτη γραμμή ἐναντίον τῶν Ἰταλῶν.
Τό ὂνομά του εἶναι γραμμένο στό Ἡρῶο, στή στήλη τῶν τῶν ὑπέρ πίστεως καί Παρίδος πεσόντων Λουκαϊτῶν. Αἰωνία του ἡ μνήμη αὐτοῦ καί ὃλων τῶν Ἡρώων συγχωριανῶν μας.
Μέσα ἀπό αὐτό τό γράμμα αὐτοῦ τοῦ παιδιοῦ φαίνεται ἡ φτώχεια τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, οἱ πολλές δυσκολίες καί ὁ πόνος τῆς καρδιᾶς. Ἀλλά καί ἡ ἐλπίδα πού εἶχαν στούς ξενητεμένους συγγενεῖς τους καί ἡ ἀπαντοχή σ’ αὐτούς, ὣστε νά στείλουν κάποια βοήθεια ἀπό τό ἐξωτερικό.
Αὐτοί οἱ ἂνθρωποι πού ἒμειναν πίσω τότε στά χωριά μας, ἀγωνίστικαν πολύ, πόνεσαν πολύ, πολέμησαν γιά τήν Ἑλλάδα, ἒδωσαν τό αἷμα τους γιά τήν Πατρίδα.
Ἓνας ποιητής εἶχε γράψει γιά ὃσους πόνεσαν πολύ στή ζωή τους.
«Τοῦ πόνου τό ψωμί ὃποιος δέν ἒφαγε, μόνο ἐκεῖνος δέν σᾶς γνώρισε ὦ οὐρανοί».
Τό γράμμα αὐτό τό κρατοῦσε ὁ ἀείμνηστος παραλήπτης Ἠλίας Κλειώρης, ὁ ὁποῖος τά τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς του, ἐπέστρεψε στήν Ἑλλάδα, ὃπου καί ἐτελείωσε τόν βίο του στό χωριό μας, ὃπου καί ἐτάφη.
Εὐχαριστοῦμε τήν ἀνηψιά του Θεοδώρα Κλειώρη, ἡ ὁποία διατηρεῖ τό ἀρχεῖο τοῦ θείου της Ἠλία καί ἡ ὁποία μᾶς γνωστοποίησε αὐτό τό τόσο συγκινητικό γράμμα.
•Ἀποστολεύς Στρατιώτης Κλειώρης Ἀθανάσιος
11ον Σύνταγμα Πεζικοῦ
1η πολυβολαρχία
Τρίπολις
Greece
•Παραλήπτης
Klioris Ggocery
High grade grocetie
6558 1o Halsted St
Chicago ILL
U.S.A.
•Χρόνια πολλά
Τρίπολις τῇ 1ῃ Μαΐου 1940
Σεβαστέ θεῖε γειά σου. Διά τῆς παρούσης μου ἐπιστολῆς σᾶς πληροφορῶ τά ἑξῆς γεγονότα ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, ὃπου συμβαίνουν ἐδῶ στήν Ἑλλάδα. Πρῶτο ἒρχομαι νά σοῦ εἰπῶ ποῖος εἶμαι ἐγώ πού σοῦ γράφω αὐτό τό γράμμα, ὃπου μέ μεγάλο πόνο τῆς καρδιᾶς μου κάθομαι σήμερον καί τό γράφω. Λοιπόν εἶμαι ἓνα παιδί τοῦ ἐξαδέλφου σου τοῦ Ντίνου τοῦ Κλειώρη καί εἶμαι Στρατιώτης καί ὑπηρετῶ στό 11ο Σύνταγμα, ὃπου ἐδρεύει στήν Τρίπολη. Καί ὃπως ξεύρεις τόν προορισμό μου πώς εἶναι γιά νά φρουρῶ τήν Βασιλεία καί τήν τιμή τῆς Πατρίδος, ὃπου εἲμαστε Ἓλληνες καί δέν θέλουμε νά ἀφήσουμε νά ἒρθῃ κάποιος ξένος νά μᾶς αἰχμαλωτίσῃ καί νά γίνομε καί σκλάβοι. Ἡ Πατρίδα μᾶς καλεῖ καί μᾶς ἐκπαιδεύει δύο χρόνια γιά νά καταλάβουμε ποιός εἶναι ὁ προορισμός μας καί τό καθῆκον μας πρός τήν Πατρίδα.
Λοιπόν θεῖε ἐπροχθές εἶχα πάει στό χωριό μιά βόλτα καί κάπου βρῆκα ἓνα γράμμα δικό σας μέσα σέ ἓνα μπαοῦλο τοῦ πατέρα μου καί τό διάβασα καί εἶδα τό μεγάλο ἐνδιαφέρον σου πρός ἐμᾶς καί δέν ξέρω ἂν σοῦ εἶχε γράψει τότε ὁ πατέρας μου, ἀλλά τά γεγονότα φαντάζομαι ὃτι τά ἒμαθες πιό καλά. Ἐγώ σεβαστέ μου θεῖε ἀπό τό 1930 εἶχα πάει καί ἐργαζόμουν σέ διάφορες ἐργασίες καί ἒπαιρνα ἓως 200 δραχμές τό μῆνα καί αὐτά τά ἒστελνα στό σπίτι γιά νά παίρνουν καμμιά ὀκά ἀλεύρι γιά νά τρῶνε, ὃπου ἐδῶ ἒχουνε χωράφια καί σπέρνουν καί δέν θερίζουν τίποτες. Καί τώρα τελευταῖα εἶχα πάει στήν Λάρισα ὃπου μένει ἡ θεία ἡ Βαρβάρα καί ἐργαζόμουν σέ μηχανές πού ἀλωνίζουν τά σιτάρια καί σέ κάτι ἂλλα λεγόμενα τρακτέρ, μάρκα κάρτερ λίζερ. Αὐτά κάνουν χωράφι ἓως 60 στρέματα τήν ἡμέρα ὃπου ἡ ἑταιρεία πού τά βγάζει αὐτά εἶναι Ἀμερικάνικη, ἲσως νά τήν ξεύρῃς καλύτερα. Καί θέλω νά σοῦ εἰπῶ ὑπάρχουν καί τά πιτσιρικάκια πού εἶναι στά ξένα χέρια καί ἒβγαλα καμμιά δεκάρα καί τήν ἒστελνα στόν δυστυχισμένο πατέρα μου γιά νά πάρῃ καμμιά ὀκά ἀλεύρι.
Ἐμένα δέν ξεύρω ἂν μέ εἲχατε γνωρίσει πού ἢμουνα μικρός. Ἐγώ θεῖε πρέπει νά ξεύρῃς, ὃτι μέ ἒπαιρνε
ὁ συγχωρεμένος ὁ πατέρας σας κάτω στο Κουκούχι καί βοσκούσαμε τά ἂλογα καί τόν θυμᾶμε τόν Μακαρίτη πού μοῦ ἒλεγε γιά σᾶς πού ἢσασταν στήν Ἀμερική.
Σεβαστέ μου θεῖε ἢθελα νά γράφω ἓνα γράμμα καί στόν θεῖο τόν Παναγιώτη... καί δέν θέλω νά σοῦ εἰπῶ ψέματα δέν ἒχω νά βάλω τό γραμματόσημο. Σοῦ στέλνω καί μιά φωτογραφία γιά νά τήν ἰδῇς καί ἂν θέλῃς θεῖε, προτοῦ καί σύ νά μοῦ στείλεις 100 δραχμές ἀμερικάνικες γιά νά μπορέσω νά περάσω καί γώ ὁ δυστυχής τό στρατιωτικό μου. Πέστου θεῖε, ὃτι ἐκεῖ πού εἶναι νά πάει στήν Ἐκκλησιά νά ρίξῃ στό δίσκο πού λέει μιά δραχμή, νά προτιμήσῃ νά μοῦ μάσῃ ἐμένα καί νά μοῦ στείλη. Ἐγώ δέν πρόκειται νά κάνω ἐμπόριο ἢ νά κερδίσω τίποτες.
Ἐπειδή Σεβαστέ μου θεῖε κάθομαι ἂγρυπνος καί φρουρῶ τά σύνορα καί τήν τιμή τῆς Πατρίδος καί δέν ἒχω νά πιῶ οὒτε ἓνα ποτήρι κρασί, γιά αὐτό θέλω θεῖε ἀπό σένα νά καταλάβῃς πάσα προσπάθεια καί νά μπορέσῃς νά κάνῃς τόν θεῖο μου νά μοῦ στείλῃ 100 δραχμές Ἀμερικάνικες. Δέν θέλω τίποτες ἑκατομμύρια, μόνον σοῦ ξαναλέγω 100 δραχμές Ἀμερικάνικες. Καί μ’ αὐτό νά ξεύρῃς θεῖε, θά γλυτώσετε καί τήν δικιά μου ζωή. Ἐγώ δέν ἒχω νά μέ ὑποστηρίξῃ κανένας μόνο ἀπό ἐσᾶς περιμένω κάτι ὃπου σᾶς τό γράφω καί τό ἐπετῶ (δηλ. τό ζητιανεύω) θεῖε νά τό ἒχω ἀπό σᾶς. Καί ἐγώ θά τό θεωρῶ μεγάλη ὑποχρέωση καί πρέπει νά ξεύρῃς ἡ ζωή μου θά εἶναι στή διάθεσή σας. Δηλαδή σοῦ λέγω ὃτι ἀφοῦ θά μοῦ τήν γλυτώσετε ἐσεῖς, θά εἶναι καί δική σας.
Ἂχ βρέ θεῖε τί νά σοῦ εἰπῶ...
Ἀλλά μέ αὐτό τό ὀλίγο ποσόν πού εἶχα δέν μποροῦσα νά τόν ἐξυπηρετήσω τόν πατέρα μου γιατί εἶχε μεγάλη οἰκογένεια. Ἀλλά τί νά τοῦ ἒκανα καί ἐγώ ὁ δυστυχής, ὁπού δέν μποροῦσα νά πάρω καί γώ περισσότερα. Καί τώρα πολυαγαπημένε μου θεῖε μέ πῆραν φαντάρο, ὃπως πῆγαν ὃλα τά παιδιά τοῦ καθενός καί βρίσκομαι σέ μεγάλη δύσκολη κατάσταση. Ὂχι τίποτες ἂλλο, δέν ξεύρω ἂν ἒχῃς κάνει φαντάρος, στόν στρατιώτη ἡ παρηγοριά εἶναι τό νά ἒχῃ μέσα στήν τσέπη του ἓνα τάληρο νά πίνῃ ἓνα καφέ ἣ ἓνα ποτήρι κρασί. Ἀλλά ἐγώ εἶμαι 6 μῆνες στρατιώτης, μέχρι σήμερα καί δέν ἒχω πιεῖ οὒτε ἓνα καφέ. Γιατί τώρα δέν ἒρχεται οὒτε ὁ πατέρας μου καλά καλά γιά νά μέ ἰδῇ στόν Στρατῶνα. Ἐγώ πάλι δέν εἶχα βάλει λεπτά στήν πάντα καί δέν ξεύρω πῶς θά περάσω δύο χρόνια χωρίς φράγκο μέσα στήν τσέπη. Σοῦ μιλάω θεῖε, μέσα στό γράμμα καί δακρύζω, γιατί ἐγώ εἶμαι ἂνθρωπος ὃπου ἒχω γυρίσει σχεδόν πολύν κόσμο καί ξεύρω πῶς ζεῖ ὁ ἂνθρωπος καί τώρα ἒρχομαι σέ ἓνα σημεῖο ὃπου κάθομαι καί σκέπτομαι κάτι φορές πού δέν ἒχω φράγκο.
Ἢθελα νά σοῦ γράψω καί γρηγορότερα. Ἢθελα νά ζητήσω τήν σύστασή σας ἀπό τόν θεῖο μου τόν Σπῦρο, ἀλλά δέν εἶχα νά βάλω τό γραμματόσημο καί τώρα ἀπό κάποιον δανείστηκα 10 δραχμές καί μέ μεγάλο ἐνθουσιασμό ἒσπευσα νά σοῦ γράψω αὐτό τό γράμμα, ὃπου ὃπως τά γράφω θεῖε εἶναι:
Δέν ἢθελα τίποτες ἂλλο νά μέ γνωρίζατε 24 ὧρες καί τότες θά βλέπατε στήν πραγματικότητα ἂν λέω ψέματα, σέ ὃλας αὐτάς τάς περιπτώσεις.
Ἐπροχθές τό Πάσχα θεῖε εἶχα πάει στό χωριό καί ἒβλεπα ὃλα τά παιδιά νά γλεντοῦν καί νά χορεύουν καί ἐγώ ὁ δυστυχής δέν εἶχα οὒτε ἓνα τάληρο νά κεράσω ἓνα κατοστάρι κρασί.
Ἂλλο δέν μπορῶ νά σοῦ γράψω. Μόνο αὐτό τό πράγμα σᾶς ζητῶ. Πές καί τοῦ θείου μου τοῦ Γιάννη αὐτά πού σοῦ γράφω ἐγώ. Τά ζητῶ αὐτά ὡς ζητιάνος νά περάσω τόν στρατιωτικό μου βίο, πού φρουρῶ τήν πατρίδα. Κι ἂν δέν θέλει θεῖε κάνε ἒρανο νά μοῦ τά στείλῃς ἐσύ. Καί γώ θά το θεωρώ μεγάλη ὑποχρέωση. Δέν εἶμαι ἀσυνείδητος. Ἂλλο δέν γράφω. Χαιρετισμούς σέ ὃλους συγγενεῖς μου καί πατριῶτες. Πές τους ὃτι ἐμεῖς- τά Ἑλληνόπουλα καθόμαστε μέ ἂγρυπνο τό μάτι μας καί φιλᾶμε τά σύνορα τῆς Πατρίδος μας ὃπου νά προσπαθήσωμε νά μεγαλώσουμε τήν Πατρίδα μας, ὂχι ὃμως καί νά μᾶς τήν πάρουν. Σέ χαιρετῶ ἐκ βάθους καρδιᾶς μου ὁ ἀνηψιός Στρατιώτης Κλειώρης Ἀθανάσιος. Ἒχεις πολλούς χαιρετισμούς ἀπό ὃλους τούς συγγενεῖς. Περσότερους ἀπό θεῖο Σπῦρο καί παιδιά του. Καλά εἶναι ὃλοι. Χριστός Ἀνέστη θεῖε Ἠλία.
Ἡ σύστασίς μου εἶναι
Στρατιώτης Κλειώρης Ἀθανάσιος
1ος Λόχος πολυβόλου
11ο Σύνταγμα πεζικοῦ
Τρίπολις.
Θεῖε μή μέ ξεχνᾶς καί σέ ἂλλο γράμμα θά σοῦ γράψω περισσότερα.
ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΣΥΓΧΩΡΙΑΝΟΥ ΜΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΛΕΙΩΡΗ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΛΟΥΚΑΪΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ!