Σάββατο, 12 Απριλίου 2014

ΚΑΘΩΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΕΟΡΤΑΣΩΜΕ ΤΟ ΠΑΣΧΑ

ΚΑΘΩΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΕΟΡΤΑΣΩΜΕ ΤΟ ΠΑΣΧΑ
Το Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου
                          Πατρν  κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ


δη ερισκόμεθα πρό τς Μεγάλης βδομάδος καί τς κοσμοσωτηρίου ορτς το Πάσχα. Εναι σήμερα Κυριακή τν Βαΐων, κατά τήν ποία ορτάζομε τήν βαϊφόρο εσοδο το Κυρίου μας ες τήν γίαν Πόλιν. πνευματικός γώνας λων σοι γωνίσθηκαν κατά τό διάστημα τς γίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστς, φθάνει στό κορύφωμά του. Ο καρδιές βιάζονται νά βρεθον μπροστά στόν σταυρωμένο Κύριο, γιά νά Τόν προσκυνήσουν καί πείγονται νά Τόν μνήσουν καί νά Τόν δοξάσουν ναστάντα κ νεκρν.
πικοινων σήμερα μαζί σας, προκειμένου νά σς εχηθ πό καρδίας, νά τελειώσετε ν χαρ τόν ερό γνα σας καί νά πολαύσετε τς ναστασίμου εφροσύνης καί γαλλιάσεως.
Πρός τούτοις πιθυμ νά ναφερθ καί σέ κάποια θέματα, τά ποα πρέπει νά γνωρίζωμε καί νά φαρμόζωμε, ς πιστά τέκνα τς γίας μας ρθοδόξου κκλησίας.
ορτή το Πάσχα εναι μεγαλυτέρα καί λαμπροτέρα ορτή τς κκλησίας μας. Πανηγυρίζουν τά πίγεια καί τά πουράνια καί τά πάντα πλημμυρίζουν πό τό φς τς ναστάσεως. Ο καρδιές λων τν πί γς παροικούντων σκιρτον πό χαρά καί ο ψυχές τν νθρώπων πού ερίσκονται στόν Ορανό, γάλλονται μετά τν γγέλων καί τν γίων τν π’ αἰῶνος Θε εαρεστησάντων. Κατ’ ατή τήν μέρα πρέπει πάντες νά μετέχωμε τς ερς καί Εχαριστιακς Τραπέζης, συγχορεύοντες μετά τν ρατν καί τν οράτων κόσμων.
Δυστυχς μως συμβαίνουν κάποιες καταστάσεις, ο ποες πρέπει νά διορθωθον.


·                             Πρτον. ν πάρχει θρόα προσέλευση το Λαο στήν τελετή τς ναστάσεως, καί τοτο προκαλε μεγίστη χαρά, μως μετά τήν λαμπρά ατή τελετή καί προτο ρχίσ ναστάσιμη Θεία Λειτουργία κάποιοι (καί λλοίμονο, χι λίγοι) γκαταλείπουν τόν ναστάντα Κύριο καί σπεύδουν στίς κοσμικές τράπεζες καί διασκεδάσεις. Τό δυνηρότερο μως εναι, τι γκαταλείπουν τόν Κύριο τήν ρα πού λειτουργός ερεύς ψάλλει: «ναστήτω Θεός, καί διασκορπισθήτωσαν ο χθροί ατο, καί φυγέτωσαν πό προσώπου ατο ο μισοντες ατόν». Τοτο εναι σχέδιο καί παγίδα το παμπονηροτάτου καί μισοκάλου διαβόλου, ποος χαίρεται, ταν φεύγουν ο πιστοί πό τήν κκλησία.


Καί σς ρωτ, δελφοί μου. σοι φεύγουν εναι χθροί το Κυρίου μας; Μισον τόν ησον Χριστό; Μή γένοιτο! μως παρασύρονται πό μιά κακίστη καί μαρτωλή συνήθεια, ποία ς λέπρα παρεισέφρησε καί μόλυνε τά τελευταα χρόνια τήν κκλησιαστική-πνευματική μας ζωή. Εναι μεγάλη μαρτία τό νά φεύγωμε πό τήν κκλησία μετά τό πρτο «Χριστός νέστη».
γαπητοί μου, σοι ναγινώσκετε ατό τό κείμενό μας, ς γίνετε κήρυκες καί στούς λλους δελφούς μας, στε νά κατανοήσουν, τι πρέπει νά παραμένουν ν χαρ καί προσευχ στήν Πασχαλινή Θεία Λειτουργία, καί μετά νά πηγαίνουν μέ τήν χάρη το ναστάντος Κυρίου μας στό σπίτι τους, προκειμένου νά γευθον καί τς λικς τραπέζης.
νθυμεσθε, δελφοί μου, τί επε Κύριος μέ παράπονο στούς Μαθητάς του, ταν τούς βρκε νά κοιμονται κατά τήν δυνηρή ρα τς προσευχς στόν κπο τν λαιν: «Οκ σχύσατε μίαν ραν γρηγορσαι μετ’ μο;» (Ματθ. κστ’. 40). Δέν μπορέσατε γιά λίγο, νά ξαγρυπνήσετε μαζί μου;


Στό ρώτημα το Κυρίου μας πρός κείνους πού φεύγουν πό τήν ναστάσιμη Λειτουργία, «Παιδιά μου, γιατί μέ γκαταλείπετε; Δέν ντέχετε γιά λίγο, νά γρυπνήσετε μαζί μου; Μήπως δέν νέβηκα στόν Σταυρό γιά σς; Μήπως δέν κατέβηκα στόν δη γιά σς; Μήπως δέν ναστήθηκα γιά σς;», τί θά παντήσουν ραγε;
δελφοί μου, ς πολεμήσωμε ατό τό κακό. ς θεραπεύσωμε ατή τήν πληγή. Τό εχομαι λοψύχως.

·                             Δεύτερον. Πολλοί δελφοί μας πού προέπεμψαν στήν αωνιότητα γαπημένα τους πρόσωπα,ρνονται νά κκλησιασθον κατά τήν μέρα το Πάσχα, λέγοντας τι ο «πενθοντες» δέν πρέπει νά μετέχουν σέ ατή τήν χαρμόσυνη ορτή. Τοτο εναι μεγάλη πλάνη, καί μόνο ς φεύρεση το διαβόλου μπορομε νά τό θεωρήσωμε. ν σέ κάθε ορτή πρέπει νά κκλησιαζώμεθα, πόσο μλλον κατά τήν γία καί μεγάλη μέρα το Πάσχα, κατά τήν ποία ο μεταστάντες δελφοί μας, τά προσφιλ μας πρόσωπα πού ερίσκονται στόν Ορανό, συγχορεύουν καί συμπανηγυρίζουν μετά τν υἱῶν τς ναστάσεως, τν γίων δηλαδή. Μήπως δέν ψάλλομε «Χριστός νέστη κ νεκρν, θανάτ θάνατον πατήσας καί τος ν τος μνήμασι ζωήν χαρισάμενος»;

Τό Πάσχα εναι δική τους μέρα καί μες θά λείπωμε πό τήν κκλησία;
Τό Πάσχα εναι δική τους ξεχωριστή ορτή καί μες θά εμαστε κλεισμένοι στό σπίτι μας καί θά κλαίωμε, «καθώς ο λοιποί, ο μή χοντες λπίδα»; (Α’ Θεσ. δ’, 13).
πατέρας μας, μητέρα μας, τό παιδί μας, δελφός, δελφή καί ποιος λλος φυγε πό τόν κόσμο ατό, θά εναι παρόντες στό ναστάσιμο πανηγύρι, καί σύ τό παιδί τους, μάνα, πατέρας καί ποιος λλος οκεος, θά πουσιάζς καί θά εσαι μέσα στό σκότος το πένθους, τό ποο δέν χει πιά χρο στίς καρδιές τν παιδιν το ναστημένου Χριστο;
λτε λοι στήν κκλησία, δελφοί μου. κε, νώπιον το Κυρίου μας, νώπιον τς ερς, τς μακαρίας καί θανάτου Τραπέζης, θά συναντήσωμε τά πολυαγαπημένα μας πρόσωπα πού ερίσκονται στήν γκαλιά το Ορανίου Πατρός καί θά ψάλωμε τήν πινίκιο δή στόν νικητή το θανάτου, τόν ναστάντα Κύριό μας.


·           Τρίτον. Θά ναφερθ σέ να λλο πολύ σημαντικό ζήτημα. Κατά τίς τελευταες μέρες τς Μεγάλης βδομάδος,καί κυρίως κατά τήν μέρα το Πάσχα, σέ πολλά μέρη, σέ πόλεις καί κυρίως στά χωριά, πάρχει δυστυχς κακή συνήθεια τν βεγγαλικν καί τν κροτίδων. Εναι μιά ξένη πρός τήν ρθόδοξη πίστη μας συνήθεια, πού πολλάκις καταντ πικίνδυνη, φο δυστυχς κάθε χρόνο σέ κάποια μέρη θρηνομε θύματα. Πολλοί συνάνθρωποί μας καί δίως (τί κρίμα!) μικρά παιδιά, τραυματίζονται πικίνδυνα κρωτηριάζονται.
Πρόκειται γιά μιά συνήθεια, πού σύν τος λλοις συνιστ καί σέβεια, φο ταράσσει τό κλμα τς ελαβείας καί τς προσευχς καί ποσπ τήν προσοχή τν πιστν πό τά τελούμενα.


Στήν προσπάθειά μας καί τόν γνα μας νά ξυγιάνωμε τήν λατρευτική ζωή τς κκλησίας μας πό τέτοιες παρεκκλίσεις, καλομε παντας νά ορτάσουν τό Πάσχα μέ σύνεση, συχία, προσευχή καί κατάνυξη, στε νά πολαύσωμε τς ορανίου χαρς καί ναστασίμου εφροσύνης.
Προστατέψτε τά παιδιά σας, τά παιδιά μας, πό τόν παραπάνω κίνδυνο. Μή τά νθαρρύνετε σέ νοίκειους καί πικίνδυνους «ορτασμούς».
Πιστεύω, τι φωνή το πισκόπου σας, πού βγαίνει πό τήν γαπσα λους καρδία του, θά κουσθ καί θά χωμε λοι μας τήν χαρά νά συνεορτάσωμε τό Πάσχα μετά τν γγέλων καί τν γίων.
Παιδιά μου ελογημένα, μέ ατές τίς σκέψεις σς εχομαι πό τά βάθη τς ψυχς μου,


Καλή Μεγάλη βδομάδα, καλό πνευματικό γνα
καί καλή νάσταση.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου