Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

"ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ: Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΑΡΚΑΔΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ McGILL ΤΗΣ ΝΕΒΑΔΑ-Η.Π.Α., 1917-18"



ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ:
Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΑΡΚΑΔΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ McGILL ΤΗΣ ΝΕΒΑΔΑ-Η.Π.Α., 1917-18
ΟΙ ΛΟΥΚΑΪΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΟΛΗ

  Τοῦ Παναγιώτη Ἰω. Σμυρνιώτη

            Ἀνέκαθεν μοῦ κέντριζε τό ἐνδιαφέρον καί μέ συγκινοῦσε ἡ ἱστορία τῆς μετανάστευσης, τῆς μετακίνησης τῶν ἀνθρώπων σέ νέους τόπους καί νέες πατρίδες μέ σκοπό τήν ἐπιβίωση καί τήν ἐλπίδα γιά ἕνα καλύτερο αὔριο. Ἰδιαίτερα δέ, ὅταν αὐτές οἱ μετακινήσεις πραγματοποιοῦνταν σέ ὑπερατλαντικές καί μακρινές χῶρες, σέ χρόνια πού τά ταξίδια κρατοῦσαν πάρα πολλές μέρες καί δέν ὑπῆρχε οὐσιαστικά καμία πληροφόρηση γιά τίς συνθῆκες πού θά συναντοῦσαν στήν ξενιτιά.

            Ἀφορμή γιά νά ἀσχοληθῶ μέ τήν παροῦσα ἔρευνα στάθηκε ἡ ὕπαρξη ἑνός «διαβατηρίου» τοῦ παπποῦ μου, Σμυρνιώτη Παναγιώτη, μέ καταγωγή ἀπό τό χωριό Λουκᾶ, τό ὁποῖο εἶχε ἐκδοθῆ στό Ἑλληνικό Προξενείο τοῦ Σώλτ Λέικ (Salt Lake) τῆς Γιοῦτα στίς 8 Ὀκτωβρίου 1918. Φέρει τήν ὑπογραφή τοῦ Πρόξενου Γρηγ. Ἀθ. Παπαηλίου καί ἀναφέρει ὅτι σκοπός τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ τοῦ παπποῦ μου ἦταν νά ὑπηρετήσῃ στόν Ἑλληνικό Στρατό.

            Στό ἔντυπο αὐτό παρέχονταν οἱ συνηθισμένες πληροφορίες γιά τά σωματικά χαρακτηριστικά καί τά χαρακτηριστικά τοῦ προσώπου, καθώς καί τό ὅτι ὁ τόπος διαμονῆς καί ἐργασίας ἦταν ἡ πόλη Μακ Γκιλ (McGill) τῆς πολιτείας τῆς Νεβάδα. Ὁ ἀνεξάντλητος χῶρος τοῦ Διαδυκτίου μέ βοήθησε νά κάνω κάποιες ἐνδιαφέρουσες ἀνακαλύψεις, οἱ ὁποῖες παρατίθενται παρακάτω.

            Ὅταν οἱ Edwin Gray καί Dave Bartley ἀνακάλυψαν κοιτάσματα χαλκοῦ στήν κεντρική περιοχή τῆς ἐπαρχίας Whitepine στό ἀνατολικό τμῆμα τῆς Νεβάδα μεταξύ τῶν ἐτῶν 1900-02, ἔθεσαν οὐσιαστικά τίς βάσεις γιά νά ξεκινήσῃ ἡ ἐκμετάλλευση τῶν μεγάλων κοιτασμάτων χαλκοῦ στήν περιοχή, ἡ ὁποία σταδιακά ὁδήγησε σέ μία ἄνευ προηγουμένου «ἔκρηξη» ἐξόρυξης μεταλλεύματος τά ἑπόμενα χρόνια. Τήν βασική ἐκμετάλλευση τῶν κοιτασμάτων ἀνέλαβε τελικά ἡ Nevada Consolidated Copper Company («Ἑνοποιημένη Ἑταιρεία Χαλκοῦ τῆς Νεβάδα»), ἡ ὁποία ἵδρυσε «ἑταιρικές πόλεις» (company towns) γιά τίς ἀνάγκες στέγασης τῶν ἐργατῶν. Ἱδρύθηκαν «πόλεις», ὅπως ἡ Ruth, ἡ Kimberly, μεγαλύτερη ὅλων ὅμως ἀναδείχθηκε αὐτή τοῦ McGill. Παράλληλα κατασκευάσθηκαν περί τά 140 μίλια σιδηροδρομικοῦ δικτύου, τό ὁποῖο συνέδεε τά γειτονικά ὀρυχεῖα μέ τήν πόλη τοῦ McGill, καθώς καί μέ τό σιδηροδρομικό δίκτυο Southern Pacific στήν βορειοανατολική γωνιά τῆς Πολιτείας.



       Οἱ «ἑταιρικές πόλεις» ξεκίνησαν σάν μικρά «στρατόπεδα», μέ μόνιμες δομές-κατασκευές πού προορίζονταν μόνο γιά ὑψηλόβαθμα στελέχη. Στήν πορεία ἡ Ἑταιρεία κατανόησε ὅτι ἡ στέγαση περισσότερων ἐργαζομένων θά δημιουργοῦσε ἕνα πιό σταθερό ἐργατικό δυναμικό καί τελικά τά σπίτια παρέχονταν σέ ὅλους τούς ἐργαζομένους σέ χαμηλές τιμές. Τό μηνιαῖο μίσθωμα γιά τούς «λευκούς» ἦταν 3 δολλάρια. Ὑπῆρχαν καί φτωχότερες κατοικίες γιά τούς «ξένους» μέ 1,5 δολλάριο (σημειωτέον ὅτι τό 1909 ὁ ἐτήσιος μισθός ἑνός ἐργάτη ἦταν περί τά 822 δολλάρια, τήν στιγμή πού ἐξόρυττε χαλκό ἀξίας 6.561 περίπου δολλαρίων ἐτησίως). Στήν προαναφερθεῖσα τιμή συμπεριλαμβάνονταν ὅλα τά ἐφόδια πού χρειάζονταν γιά νά διατηρηθῇ τό σπίτι σέ καλή κατάσταση, ἀπό τό φῶς τῶν λαμπτήρων μέχρι καί τίς μπογιές γιά βάψιμο. Τήν εὐθύνη συντήρησης τῶν σπιτιῶν τήν εἶχαν οἱ ἔνοικοι.

      Ὑπῆρχε μιά σιωπηρή συμφωνία ἀνάμεσα στίς ἑταιρείες ἐκμετάλλευσης χαλκοῦ καί τούς «πολίτες» τους: οἱ περισσότεροι πολίτες τῶν «ἑταιρικῶν πόλεων» ἀπολάμβαναν γλυκό νερό, ἀποχέτευση, τακτική συγκομιδή σκουπιδιῶν, πυροπροστασία καί ἰατρικές ὑπηρεσίες. Χτίσθηκαν νοσοκομεῖα καί οἱ ἐργάτες πλήρωναν ἕνα μικρό τέλος γιά ἀπεριόριστη φροντίδα. Οἱ «εἰδικότητες-ἐπιχειρήσεις» εἶχαν ρυθμισθῆ ἔτσι, ὥστε νά μήν ὑπερβαίνουν τίς τρεῖς ἀνά εἶδος. Οἱ ἑταιρεῖες οὐσιαστικά «κυβερνοῦσαν» τίς πόλεις αὐτές καί εἶχαν θέσει ἐκτός νόμου τήν πορνεία, τήν λαθραία πώληση ποτῶν, τήν δημιουργία ξενοδοχείων καί αἰθουσῶν χοροῦ. Ἀποτέλεσμα ἦταν νά δημιουργηθοῦν «κακόφημες» περιοχές ἐκτός τῶν ὁρίων τῶν πόλεων.

            Ἀπό ὅλες τίς πόλεις τῆς ἐπαρχίας Whitepine McGill ἦταν μακράν μεγαλύτερη καί πιό πετυχημένη. Τό ὄνομά της τό πῆρε ἀπό τό κοντινό ράντσο ἰδιοκτήσίας William McGill, τό ὁποῖο εἶχε ἀγοράσει Ἑταιρεία γιά τήν τοποθεσία τῆς ἐπεξεργασίας τοῦ χαλκοῦ. περιοχή αὐτή ἐπελέγη λόγῳ τῶν πηγῶν καί τῶν ἀποθεμάτων νέροῦ, πού παρεῖχαν προϋπόθεση ἀξιόπιστου ἐφοδιασμοῦ τοῦ ἐγχειρήματος. Ἐξάλλου εἶχε διαπιστωθῆ ὅτι ἡ εὐρύτερη περιοχή εἶχε τήν δυνατότητα νά παράγει χαλκό γιά πάνω ἀπό 70 χρόνια! Μέχρι τό 1922 τό McGill παρήγαγε τό κολοσσιαῖο ποσό τῶν 166.767.581 δολλαρίων σέ ἀξία μεταλλεύματος, λόγῳ καί τῆς αὐξημένης ζήτησης ἀπό τήν ἐμφάνιση βιομηχανιῶν παραγωγῆς ἠλεκτρισμοῦ καί τηλεφωνικῶν δικτύων.

            Ἀπό τό 1909 καί σταδιακά παγιώθηκε ἡ λειτουργία τοῦ Χυτηρίου (Smelter) καί τοῦ Μύλου (Mill), λίγο ἔξω ἀπό τήν πόλη. Τό Χυτήριο ἦταν τό κέντρο ἐπεξεργασίας τῶν κοιτασμάτων χαλκοῦ καί ὡς ἐκ τούτου ἀπασχολοῦσε πλῆθος ἐργαζομένων. Στήν ἀπογραφή του 1920 τό McGill εἶχε 2.850 μόνιμους κατοίκους καί τό 1930 εἶχε 3000, ἀπό τούς ὁποίους τουλάχιστον οἱ μισοί δούλευαν στό Χυτήριο και στόν Μύλο.

            Ἡ κοινότητα τοῦ McGill εἶχε ποικίλη ἐθνοτική διαμόρφωση. Ἡ οἰκιστική «διαστρωμάτωση» ἦταν ἡ ἑξῆς: στήν ἄκρη τῆς πόλης ὑπῆρχε ἡ Γιαπωνέζικη συνοικία, ἔπειτα ἡ Αὐστριακή καί ἡ Ἑλληνική συνοικία, ἡ Κάτω Πόλη ὅπου ἔμεναν οἱ «λευκοί», ἡ Ἄνω Πόλη καί ὁ Κύκλος (Circle), ὅπου ἔμεναν τά ἐξέχοντα πρόσωπα τῆς διαχείρισης καί ὁ «Γενικός Διευθυντής».

            Ἰδιαίτερη σημασία ἔδινε ἡ Ἑταιρεία στήν ἀναψυχή τῶν ἐργαζομένων. Θεωροῦσε ὅτι ἔτσι θά ἀπέφευγε τίς συγκρούσεις μεταξύ τῶν ἐργατῶν καί τῶν διαφορετικῶν ἐθνοτήτων καί θά ἔλεγχε καλύτερα τούς «πολίτες» της. Ἔτσι τό 1915 ὁλοκληρώθηκε στήν πόλη ἕνα «κλαμπ» πού περιεῖχε γήπεδο μπάσκετ, τραπέζι μπιλιάρδου, μπόουλινγκ (διοργανώνονταν μάλιστα κατά καιρούς καί «πρωταθλήματα» μεταξύ τῶν ἐπαγγελματικῶν ἤ κοινωνικῶν ὁμάδων), βιβλιοθήκη, γυμναστήριο καί ἐσωτερική πισίνα! Μάλιστα τό 1930 ἀναπτύχθηκε καί ἐξωτερική πισίνα ἀπό τό νερό τῶν πηγῶν καί «παραλία» ἀπό τήν ἄμμο πού προερχόταν ἀπό τά ὀρυχεία.

            Ὁ Russel R. Elliott, ἱστορικός, ὁ ὁποῖος μεγάλωσε στήν πόλη αὐτή, ἔλεγε ὅτι οἱ περισσότεροι κάτοικοι δέν ἐνοχλοῦνταν ἀπό τούς κανονισμούς πού ἐπιβάλλονταν ἀπό τίς Ἑταιρείες, λόγῳ τῆς ἀπόλαυσης τῶν πολλαπλῶν ὠφελειῶν πού εἶχαν. Ὁ Elliott ἔγραφε: «Ἦταν κοινῶς ἀποδεκτό ὅτι ἡ οἰκονομική ἀσφάλεια ἀποκτήθηκε εἰς βάρος τῆς πολιτικῆς ἐλευθερίας. Ἀπώλεια, κατά κάποιο τρόπο, τήν ὁποία οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι δέχονταν μέ προθυμία» (Russel R. Elliott, Growing up in a Company Town: A family in the copperclub of McGill, Nevada, Reno, The Nevada Historical Society 1990).

            Στά τέλη τοῦ Α’ Παγκοσμίου Πολέμου πραγματοποιήθηκε σχεδόν σέ ὅλες τίς Η.Π.Α. καταγραφή στρατεύσιμων ἀνδρῶν (military drafts). Στήν ἐπαρχία τοῦ Whitepine τῆς Νεβάδα συμπληρώθηκαν ἀντίστοιχα κάρτες καταγραφῆς (registration cards) κατά τά ἔτη 1917-1918. Οἱ περισσότεροι καταγραφέντες ἦταν ἐργαζόμενοι στίς ἐξορύξεις χαλκοῦ καί διέμεναν κυρίως στήν πόλη τοῦ McGill. Οἱ κατάλογοι πού καταρτίσθηκαν εἶχαν ἕξι στῆλες. Ἡ πρώτη ἀνέφερε τό ὀνοματεπώνυμο καί ἐνίοτε τό πατρώνυμο τοῦ ἐργαζόμενου, ἡ δεύτερη τήν ἡμερομηνία γέννησῆς του, ἡ τρίτη τήν ἐθνότητά του, ἡ τέταρτη τόν τόπο καταγωγῆς του ἤ ἄλλες πληροφορίες, καί οἱ ἄλλες δύο στῆλες τόν τόπο καταγραφῆς (Whitepine, NV).

            Στόν πίνακα πού ἀκολουθεῖ, συγκέντρωσα τά ὀνόματα ὅσων εἵλκυαν τήν καταγωγή τους ἀπό πόλεις ἤ χωριά τῆς Ἀρκαδίας. Στούς καταλόγους αὐτούς συνάντησα καί ἐπώνυμα πού ἀπαντῶνται μέν στήν Ἀρκαδία (Γάλλος, Θωμᾶς, Γιαννατσέλης, Ὑφαντής Νικ., Καραφωτιάς Γ., Κάτρης Ἰ., κ.α.), στούς ὁποίους ὅμως στόν τόπο καταγωγῆς ἀναφερόταν μόνο ὁ χαρακτηρισμός «citizen of Greece» (πολίτης τῆς Ἑλλάδος) —ὅπως καί στήν περίπτωση τοῦ παπποῦ μου— καί ὡς ἐκ τούτου δέν τούς συμπεριέλαβα στήν λίστα. Στήν στήλη μέ τόν τόπο καταγωγῆς, οἱ καταγραφέντες ἀναφέρονται εἴτε αὐτούσια στόν τόπο (π.χ. Λουκᾶς Μαντινείας), εἴτε μέ τήν σημείωση ὅτι συγγενεῖς τους ζοῦν στόν ἐν λόγῳ τόπο (π.χ. rel. lives...).

            Ὅσον ἀφορᾶ τήν στήλη τῶν ὀνομάτων, ὑπάρχουν μερικές φορές γιά τό ἴδιο ἄτομο δύο ἤ περισσότερες καταγραφές στούς καταλόγους, ἐξαιτίας διαφορετικοῦ τρόπου καταγραφῆς στήν Ἀγγλική.

            Τέλος, σέ λίγες περιπτώσεις δέν μπόρεσα νά κάνω ἐξακρίβωση τῶν ὀνομάτων καί τά παραθέτω ὅπως ἀκριβῶς ἀναγράφονται στούς καταλόγους στήν Ἀγγλική γλῶσσα.   

 
--------------------------------------------------------------------------------------------   
*Ἀπό τά ὀνόματα πού συνέλεξε ὁ κ. Σμυρνιώτης παραθέτομε ἐδῶ τά ὀνόματα ὅσων κατάγονται ἀπό τό Λουκᾶ:

Ονοματεπώνυμο
Πατρώνυμο
Ἡμ. Γενν.
Τόπος Καταγ.
Ἀλεξόπουλος Βασίλειος
Angelopoul William
Γεώργιος
15/1/1888
Λουκᾶς
Ἀλεξόπουλος Νίκος
Alexopoulo
Ζαχαρίας
19/2/1883
Λουκᾶς
Αὐγερινός Στρατῆς
Αngerinos

20/12/1889
Λουκᾶς
Βῆλος Γεώργιος
Vellos/Villos
Ἀντώνιος
18/1/1893
Λουκᾶς
Βῆλος Ἰωάννης
Vilos
Βασίλειος
7/1897
Λουκᾶς
Βῆλος Ἰωάννης
Vilos

26/11/1890
Λουκᾶς
Γάλλος Βασίλης
Galis

2/3/1890
Λουκᾶς
Γάλλος Σπῦρος
Gallos
Peter
19/3/1898
συγγ. Λουκᾶς
Γεωργαντόπουλος Νίκος
Georgan
Παναγιώτης
22/1/1895
Λουκᾶς
Γιαβρῆς Βασίλειος
Giavris
Κων/νος
10/1/1883
συγγ. Λουκᾶς
Γιαχουντῆς Σπῦρος
Yahountes

10/5/1893
Λουκᾶς
Γκόφης Κῶστας
Gofis/Goufis
Ἀθανάσιος
12/1/1896
συγγ. Λουκᾶς
Γκουντάνης Γεώργιος
Goudanis

27/8/1897
Λουκᾶς
Γκουντάνης Νικόλαος
Goudanis

13/5/1895
Λουκᾶς
Γκουντάνης Peter
Gundanis

6/10/1896
Λουκᾶς
Γκουντάνης Σπῦρος
Gountanis
Δημήτριος
6/1894
Λουκᾶς
Ζόρμπας Χαράλαμπος
Zorbas

25/12/1893
Λουκᾶς
Ἠλιόπουλος Βασίλειος
Eliopulos

1/1/1893
Λουκᾶς
Ἠλιόπουλος Ἠλίας
Eliopulos
K.
15/8/1900
συγγ. Λουκᾶς
Ἠλιόπουλος Peter
Eliopulos
K.
15/5/1896
Λουκᾶς
Ἠλιόπουλος Peter
Eliopulos
Ἠλίας
15/8/1883
συγγ. Λουκᾶς
Καλαντζῆς Χρῆστος
Kalanges

14/1/1889
Λουκᾶς
Καλαντζῆς
Kallas
Δημήτριος
1890
Λουκᾶς
Καλόγηρος Νικόλαος
Kalogeros

10/5/1888
Λουκᾶς
Καπλάνης Νικόλαος
Kaplanis
Κυριάκος
1/1/1875
Λουκᾶς
Κλειώρης Χρῆστος
Klioris

25/4/1894
Λουκᾶς
Λαλιώτης Νικόλαος
Laliotis/Luliotis

5/5/1893
Λουκᾶς
Λαμπράκης Στέφανος
Lamprakis

25/12/1893
συγγ. Λουκᾶς
Λυμπερόπουλος Γεώργιος
Limperopoulis

25/6/1899
Λουκᾶς
Μαργιάς Βασίλειος
Margias

25/10/1889
Λουκᾶς
Μαργιάς Γεώργιος
Margias
Χρῆστος
6/2/1895
Λουκᾶς
Μαργιάς Peter
Margias
Χρῆστος
10/4/1890
Λουκᾶς
Μαρίνης Κων/νος
Marenes
Π.
24/12/1899
Λουκᾶς
Μαρκάκης Βασίλειος
Markakis

25/3/1892
Λουκᾶς
Πανοῦτσος Κων/νος
Panoutsos
Ἀθανάσιος
1/9/1878
συγγ. Λουκᾶς
Πανοῦτσος Σωκράτης
Pamitsos/Panristos
Ἠλίας
25/11/1899
συγγ. Λουκᾶς
Παρασκευόπουλος Χρῆστος
Paraskevopulos
Ἀντώνιος
25/10/1899
συγγ. Λουκᾶς
Προῦτσος Γεώργιος
Pentros/Peutros
Ἰωάννης
1894
Λουκᾶς
Προῦτσος Δημήτριος
Prutsos

3/1/1893
Λουκᾶς
Προῦτσος Ἐμμανουήλ
Prutros
Νικόλαος
23/9/1899
συγγ. Λουκᾶς
Προῦτσος Χαράλαμπος
Proutsos

28/2/1895
Λουκᾶς
Ρέκκας Γεώργιος
Rekas/Rikas

4/2/1892
Λουκᾶς
Ρέκκας Δημήτριος
Rakas

12/2/1895
Λουκᾶς
Ρουμελιώτης Γεώργιος
Rumeleotis
Ἐπαμεινώνδας
2/1/1882
Λουκᾶς
Ρουμελιώτης Ἰωάννης
Rumeleotis
Ἀθανάσιος
3/1/1885
συγγ. Λουκᾶς
Ρωμηός Δῆμος
Romios/Romeos

14/5/1896
Λουκᾶς
Ρωμηός Παντελῆς
Romios

5/3/1891
Λουκᾶς
Σιακωτός Γεώργιος
Siacotos

12/1/1889
Λουκᾶς
Σιακωτός Δημήτριος
Siacotos

15/7/1889
συγγ. Λουκᾶς
Σμυρνιώτης Παναγιώτης
Smerneotes
Ἀνδρέας
15/6/1885
Λουκᾶς
Σταυράκης Ἀθανάσιος
Staurakis

10/5/1891
Λουκᾶς
Σταυράκης Πέτρος
Stavrakis
Εὐστάθιος
16/10/1899
συγγ. Λουκᾶς
Τζαβάρας Γεώργιος
Tsevalas
Βασίλειος
13/3/1884
συγγ. Λουκᾶς
Τσιεκαλάς Παναγιώτης
Tsahala

25/4/1887
Λουκᾶς
Χαραλαμπόπουλος Χρῆστος
Haralampopoulos/
Hardampopoulos
Ἀθανάσιος
15/7/1893
Λουκᾶς
Ψωφίμης Γεώργιος
Psofimis
Πέτρος
25/6/1900
συγγ. Λουκᾶς
               

    Ἀπό τόν παραπάνω πίνακα φαίνεται ἡ ἀφαίμαξη πού εἶχε γίνη μέ τό μεταναστευτικό. Ἕνα χωριό εἶχε στερηθῆ τούς περισσότερους νέους, στήν καλύτερη καί παραγωγικότερη ἡλικία.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
 



    H «Εταιρική» πόλη του McGill το 1939




  Η πόλη  και το Χυτήριο (αριστερά)




Καρτ-ποστάλ του Χυτηρίου (1942)


Λουκαΐτες στην περιοχή του McGill μετά από βάπτιση
(περ. 1914-18)

 (Από το αρχείο του κ. Κων/νου Β. Αλεξόπουλου)
















Ευχαριστούμε πολύ τον Παναγιώτη Σμυρνιώτη για το κείμενο και τις φωτογραφίες.

1 σχόλιο:

  1. này ba năm nay đã có tạo ngộ lớn lao gì sao.

    - Làm sao có thể?

    Dịch Thiến cũng kinh ngạc không thể tưởng tượng nổi mà nhìn Nhạc Thành.
    đồng tâm
    game mu
    cho thuê phòng trọ
    cho thuê phòng trọ
    nhac san cuc manh
    tư vấn pháp luật qua điện thoại
    văn phòng luật
    số điện thoại tư vấn luật
    dịch vụ thành lập doanh nghiệp
    - Ba chiêu đã qua, chúng ta ân nghĩa đoạn tuyệt.

    Nhạc Thành bình tĩnh nhìn Dịch Thiến mà nói.

    - Được, vậy ta cũng không lưu thủ với ngươi.

    Dịch Thiến khẽ kêu lên, toàn thân tràn ngập đấu khí, sau lưng hai cánh mở rộng, nàng triển khai thân thể mềm mại mà bay lêhủ đấu vương, sư muội còn trẻ như vậy đã là cao thủ đấu vương.

    - Đúng thế thật là hâm mộ, ta nhập môn so với Dịch Thiến sư muội sớm sáu năm mà bây giờ vẫn là ngũ tinh đấu linh.

    Mọi người nhìn thấy Dịch Thiến đã đột phá tới cảnh giới Đấu vương thì thầm cảm thán.

    ΑπάντησηΔιαγραφή